Tuesday, June 27, 2017

Πληστηριασμοὶ καὶ ὁ λαϊκισμὸς στὰ εἰρηνοδικεία.

Στὸ σχολικὸ βιβλίο τῆς Ε’ δημοτικοῦ οἱ μαθητὲς μαθαίνουν τὶς πρῶτες βασικὲς οἰκονομικὲς ἔννοιες (τόκος, ἐπιτόκιο κτλ) καὶ τὶς βασικὲς τραπεζικὲς ἔννοιες (ἄνοιγμα λογαριασμοῦ, δανεισμὸς κτλ). Ὁ λόγος ποὺ διδάσκονται αὐτὰ στὸ δημοτικὸ εἶναι δίότι στὴν ἠλικία τῶν 10 ἐτῶν τὰ παιδάκια εἶναι σὲ θέση νὰ ἀντιληφθοῦν αὐτὲς τὶς ἔννοιες καὶ τὴν λειτουργία τῆς οἰκονομίας.

Στὸ ἴδιο σχολικὸ βιβλίο οἱ μαθητὲς μαθαίνουν ὅτι μία τράπεζα βρίσκει τὰ χρήματα ποὺ δανείζει ἀπὸ τὶς καταθέσεις τῶν πελατῶν της. Ὁ τόκος ποὺ πληρώνει ὁ δανειολήπτης εἶναι τὸ κέρδος τῆς τράπεζας μὲ τὸ ὁποῖο καλύπτει τὰ λειτουργικά της ἔξοδα, καθῶς καὶ τὸ κέρδος τῶν πελατῶν της (τόκος καταθέσεων).

Αὐτὰ τὰ τόσο ἀπλὰ πραγματάκια εἶναι ἀπολύτως κατανοητὰ ἀπὸ τὰ 10χρονα παιδιά, ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ κατανοηθοῦν ἀπὸ ἕναν ἀριστερό. Ὁ ἀριστερὸς δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ ἀντιληφθεῖ τὴν πραγματικότητα, κι ἔτσι βλέπουμε σήμερα τὴν ψυχασθενὴ Κωνσταντοπούλου ἢ τὸν λαϊκιστὴ Καζάκη νὰ παρασύρουν τοὺς ὑπόλοιπους λειτουργικὰ ἀναλφάβητους ἀριστεροὺς σὲ ἐνέργειες ὅπως ἡ διακοπὴ τῶν πλειστηριασμῶν.

Ἔτσι, τὸ ἀποχαυνωμένο ἀριστερὸ πόπολο ἀκολουθεῖ τοὺς ἀριστεροὺς τσομπάνηδες καὶ σώζουν κάθε βδομάδα τὰ ἐξοχικὰ τῶν μπουζουκόβιων ποὺ δὲν μποροῦσαν νὰ τὰ ἀποπληρώσουν διότι εἶχαν συσσωρευτεῖ τὰ θαλασσοδάνεια ποὺ ἔπαιρναν γιὰ νὰ τὰ φᾶνε σὲ μιὰ νύχτα στὴν Ἄντζελα Δημητρίου.

Οἱ συμμετέχοντες σὲ αὐτὴν τὴν παράνοια, δὲν μποροῦν νὰ καταλάβουν ὅτι σώζοντας τὰ χρεωμένα γούστα τῶν γλεντζέδων, ὄχι μόνο δὲν πολεμοῦν τὸ σύστημα, ἀλλὰ θέτουν σὲ κίνδυνο τὴν ἴδια τους τὴν περιουσία. Κι αὐτὸ διότι ὅταν στὸ κοντινὸ μέλλον διαπιστωθεῖ ὅτι τὸ τραπεζικὸ σύστημα δὲν καλύπτει τὰ κενὰ ποὺ ὑπολόγιζε νὰ καλύψει μέσω τῶν κατασχέσεων, θὰ προβεῖ ἀναπόφευκτα σὲ κατασχέσεις καταθέσεων.

Γιὰ τὸν ἀριστερὸ δηλαδή, δὲν παίζει ῥόλο ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο κάποιος χάνει ἕνα ἀκίνητο, ἀλλὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ τράπεζα κατάσχει νόμιμα ἕνα ἀκίνητο ποὺ ἀποκτήθηκε μὲ τὰ δικά της χρήματα. Καὶ ἐπειδὴ ὅταν μιλάμε γιὰ χρήματα τῆς τράπεζας ἐννοοῦμε τὰ χρήματα τῶν καταθετῶν, στὸ τέλος οἱ ἴδιοι οἱ καταθέτες θὰ πρέπει νὰ πληρώσουν τὸ ποσὸ ποὺ χάθηκε ἀπὸ τὴν μὴ ἀποπληρωμὴ τοῦ δανείου.

Ὅσον ἀφορᾶ τὴν κυρία Κωνσταντοπούλου, δικαιολογείται λόγω τῆς ψυχικῆς καταστάσεῶς της. Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ γιὰ τὸν Λαφαζάνη. Ἀλλὰ ὁ κύριος Καζάκης ποὺ εἶναι τόσο ἔμπειρος οἰκολομολόγος καὶ οἰκονομικὸς ἀναλυτής, δὲν δικαιολογείται νὰ παρασέρνει τὸν αμόρφωτο ὄχλο σὲ τέτοιες παράνομες καὶ ἐπικίνδυνες πράξεις.


Ἂν ὁ λαὸς θέλει πραγματικὰ νὰ ἐπαναστατήσει ἐναντίον τοῦ σάπιου συστήματος, ἡ λύση εἶναι μόνο ὁ ἔνοπλος ὁλοκληρωτικὸς ἀγώνας. Οἱ ΠΑΣΟΚικὲς λύσεις τοῦ τύπου «Κάτω τὰ χέρια ἀπὸ τὶς περιουσίες ποὺ ἀποκτήσαμε μὲ διακοποδάνεια», δὲν εἶναι ἐπανάσταση ἀλλὰ ἀναπόληση τῆς ΠΑΣΟΚοκρατίας…


Δημήτριος Τσίκας
27 Ἰουνίου 2017

Thursday, June 8, 2017

Μεσαίωνας καὶ δημοκρατικὰ ψεύδη.




Ὁ μεσαίωνας ἀποτελεῖ τὴν τελευταία ἱστορικὴ περίοδο ὅπου οἱ ἀξίες καὶ τὰ ἰδανικὰ ποὺ συνδέονται μὲ τὴν παράδοση, τὸ αἶμα καὶ τὴν τιμή, διέπνεαν τοὺς ἀνθρώπους καὶ γενικῶς τὸ ἀξιακὸ σύστημα τῆς ἐποχῆς. Ἡ συνέχιση τοῦ ὀνόματος ἑνὸς εὐγενοῦς οἴκου δὲν ἐξαρτιόταν μόνο ἀπὸ τὴν γενετικὴ διαδοχή, ἀλλὰ ὁ διάδοχος θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποδείξει ὅτι εἶναι ἄξιος νὰ φέρει αὐτὸ τὸ ὄνομα. Αὐτὴ ἡ τυφλὴ πίστη στὸ καθῆκον ὁδήγησε βέβαια τὴν ἐκκλησία στὸ νὰ ἐκμεταλλευθεῖ τὴν ἀγνότητα τῶν ἀριστοκρατῶν, χωρὶς αὐτὸ ὅμως νὰ σημαίνει ὅτι οἱ οἴκοι τῆς ἐποχῆς ἦταν δουλοπρεπεῖς ἀπέναντι στὴν Ἐκκλησία. Ἀντιθέτως, ἀναζητώντας τῆν ὑπεράσπιση τῆς ἀξίας τῶν οἴκων τους, ἔμπνεόμενοι ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς ἐποχῆς (τὶς ὁποῖες καπηλεύτηκε ἡ ἐκκλησία), ῥίχνονταν γεναία στὴν μάχη ἐμπνεόμενοι ἀπὸ τὸν ἄρχοντα τὸν ὁποῖο ὑπηρετούσαν καὶ φυσικὰ τὸν Θεό. Ἡ φυσικὴ ἱεραρχία ἦταν κάτι παραπάνω ἀπὸ κατανοητή, ὅπως ἐπίσης καὶ οἱ ἀξίες τοῦ αἴματος καὶ τὴς τιμῆς.

Ὅλα τὰ παραπάνω ἔρχονται σὲ ἀντίθεση μὲ τὴ νοοτροπία ποὺ καλλιεργεῖται στὴν Εὐρώπη (καὶ στὸν δυτικὸ κόσμο γενικότερα) σήμερα καὶ ἀνάγει τὶς ἀρχές της στἢν Γαλλικὴ Ἐπανάσταση. Ἡ ἐπίσημη ἱστορία ποὺ διδάσκεται σήμερα στὰ σχολεία ἀναφέρει τὸν Μεσαίωνα ὡς «σκοτεινοὺς χρόνους», τὴν Ἀναγέννηση ὡς τὴν περίοδο ποὺ νίκησε τὸν σκοταδισμό, τὸ κίνημα τοῦ Διαφωτισμοῦ καὶ τὴ δημιουργία τῆς ἀστικῆς τάξεως ὡς λαμπρὸ προπομπὸ τῆς Γαλλικῆς ἐπαναστάσεως, καὶ τὴν Γαλλικὴ ἐπανάσταση ὡς τὴν λαμπρότερη σελίδα τῆς σύγχρονης δημοκρατίας. Και πῶς θα μποροῦσε ἄλλωστε τό σύστημα νά διδάξει τά ἀντίθετα, ἀφοῦ οἱ ἰσοπεδωτικές ἀρχές πού τό διέπουν ἀνάγονται στήν ἐξάλειψη τῆς ἀριστοκρατίας, τήν ἰσοπέδωση τῶν ἀξιῶν, τήν ἐξουσία πού πηγάζει ἀπό τήν ἀστική τάξη καί τήν ἀντιστροφή κάθε φυσικοῦ καί ἠθικοῦ νόμου;

Γι αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἡ σύγχρονη προπαγανδιστικὴ ἱστορία ἔχει βγάλει μένος ἐναντίον τῆς περιόδου τοῦ Μεσαίωνα καὶ τὴν ἔχει καταστήσει συνώνυμη τοῦ ἀπεχθοῦς. Ἕνας ἀπὸ τοὺς μύθους γύρω ἀπὸ τὸν Μεσαίωνα ἔχει νὰ κάνει καὶ μὲ τὸ περιβόητο «κυνήγι τῶν μαγισσῶν». Εἶναι μιὰ ἀγαπημένη φράση δημοσιογράφων, πολιτικῶν καὶ λοιπῶν ἀριστεριστῶν, οἱ ὁποίοι χρησιμοποιοῦν τὴν φράση «κυνήγι μαγισσῶν» συστηματικά, πολλὲς φορὲς μάλιστα μὲ λανθασμένο τρόπο. Κατά πόσο ὄμως στέκει ἱστορικά αύτή ἡ φράση;

Οἱ πρώτες δίκες γιὰ μαγεία καταγράφονται ὅντως κατὰ τὸν Μεσαίωνα στὴν περιοχὴ τῆς Τουλούζης στὰ τἐλη  τοῦ 14ου αἰώνα,  χωρὶς ὅμως νὰ καταλήγουν σὲ καταδίκη, πόσο δὲ μάλλον σὲ θανατική. Ἀκόμη καὶ κατὰ τὸν  Ὕστερο Μεσαίωνα οἱ δίκες περὶ μαγείας ἀποτελοῦν περιστασιακὸ φαινόμενο. Ἡ πραγματικὴ φρενίτιδα μὲ τὴ μαγεία καὶ τὸ κυνήγι μαγισσῶν ἀποτελοῦν χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα τῆς Ἀναγεννήσεως καὶ τῶν Νεότερων Χρόνων.

Ἡ πιὸ γνωστὴ δίκη μαγισσῶν ἦταν αυτὴ ποὺ ἔλαβε χώρα στὴ Μασαχουσέτη τὸ 1698 καὶ ἔμεινε γνωστὴ ὡς ἡ Δίκη τῶν μαγισσῶν τοῦ Σάλεμ. Προσέξτε τὴν χρονολογία:  1698! Ἔχουμε δηλαδὴ φύγει ἀπὸ τὴν Ἀναγέννηση καὶ διανύουμε τὴν περίοδο τοῦ «Διαφωτισμοῦ». Εἰδικὰ στὴν Γαλλία, οἱ διωγμοὶ τῶν μαγισσῶν συνεχίστηκαν καὶ κατὰ τὸν 18ο αἰῶνα, στὴν αὐγὴ δηλαδὴ τῆς περιβόητης Γαλλικῆς ἐπαναστάσεως.

Μιὰ ἀκόμη φράση ποὺ ἀκοῦμε συχνὰ στὶς μέρες μας εἶναι ὁ «Ἐργασιακὸς Μεσαίωνας». Τὶ εἰρωνεία νὰ λέγεται αὐτὸ ἀπὸ δημοκράτες τοῦ 21ου αἰῶνα, ὅπου ὁ βασικὸς μισθὸς ἀνέρχεται στὰ 450 εὐρώ, ἡ μαύρη ἐργασία μεσουρανεῖ, οἱ ἐπίσημες ἀργίες ἔχουν καταργηθεῖ καὶ ἡ ἐκμετάλλευση τῶν ἐργαζομένων ἔχει νομιμοποιηθεῖ! Ἀντίθετα, σύμφωνα μὲ τὴν Ἔντιθ Ρότζερς στὸ βιβλίο της «Discussion of Holidays in the Later Middle Ages» (Συζήτηση γιὰ τὶς ἀργίες στὰ τέλη τοῦ μεσαίωνα), κατὰ τὸν Μεσαίωνα ἡ ἐκκλησία καθιέρωνε θρησκευτικὲς ἀργίες γιὰ νὰ ξεκουράζoνται τὰ κατώτερα κοινωνικὰ στρώματα καὶ νὰ ἔχουν χρόνο γιὰ ἐκκλησιασμό, ἐνῶ συγχρόνως οἱ φεουδάρχες συμφωνούσαν στὴν καθιέρωση ἀργιῶν καθῶς οἱ ἀνάπαυλες μείωναν τὸν κίνδυνο κοινωνικῶν ἀναταραχῶν. Ἐνδεικτικά, στὴν Ἀγγλία οἱ ἀργίες ἔφταναν τὶς 120 μέρες τον χρόνο (σήμερα εἶναι 105), στὴν Ἰσπανία τὶς 150, ἐνῶ ἡ μεσαιωνικὴ Γαλλία  ἐξασφάλιζε στοὺς χωρικούς της 180 μέρες ἄδειας.

Ἐπίσης, σύμφωνα μὲ τὸν καθηγητὴ τῆς Ὀξφόρδης, James E. Thorold Rogers, τὸ ὡράριο σπάνια ξεπερνοῦσε τὶς 9 ὥρες ἠμερησίως καὶ περιελάμβανε διαλείμματα γιὰ τουλάχιστον τρία γεύματα καὶ μεσημεριανὴ σιέστα.

Ὁ ἐκδημοκρατισμὸς ποὺ ἔφερε ἡ Γαλλικὴ ἐπανάσταση, καθῶς καὶ ἡ «Βιομηχανικὴ ἐπανάσταση» ποὺ τὴν ἀκολούθησε, ἐξαφάνισαν τὸ ὡράριο καὶ κατήργησαν τὶς ἀργίες. Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο ἐκείνη τὴν περίοδο ἔκαναν τὴν ἐμφάνισή τους τὰ πρώτα ἐργατικὰ κινήματα, τὰ ὁποία οὐσιαστικὰ ζητούσαν τὴν ἐπιστροφὴ στὶς ἀξιοπρεπεῖς ἐργασιακὲς συνθήκες ποὺ ἴσχυαν κατὰ τὸν Μεσαίωνα. Ἀπὸ τότε μέχρι σήμερα ἡ ἐργασιακὴ δημοκρατία (καὶ ὄχι ἐργασιακὸς μεσαίωνας ὅπως λανθασμένα λέγεται) ὑποδουλώνει τοὺς ἐργάτες σὲ ὅλον τὸν κόσμο,  καὶ ὅσοι ἠγέτες ἐπιχείρησαν νὰ στραφοῦν ἐναντίον της καὶ νὰ καθιερώσουν ἀνθρώπινες συνθήκες ἐργασίας, πολεμήθηκαν λυσσαλέα ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς ἰδεολογικούς, φυλετικοὺς καὶ θρησκευτικοὺς κύκλους ποὺ θέλουνε φθηνὰ ἐργατικὰ χέρια καὶ συγχρόνως τὸν ἀφανισμὸ τοῦ Λευκοῦ ἀνθρώπου.




Δημήτριος Τσίκας
8 Ἰουλίου2017

Wednesday, June 7, 2017

Ἀπάντηση στὸν Καζάκο καὶ στοὺς λοιποὺς κομμουνιστές.

Ὅλοι ἐσεῖς ποὺ τὰ βάλατε μὲ τὸν Καζάκο γιὰ τὸν χαρακτηρισμὸ ποὺ ἀπέδωσε στοὺς ξενιτεμένους ἀποκαλώντας τους προδότες, ἀκοῦστε καὶ τὴν φωνὴ ἐνὸς ξενιτεμένου:

Ἔχει δίκιο ὁ Καζάκος. Ὅλοι ἐμεῖς ποὺ φύγαμε τὰ χρόνια ποὺ ἡ ἀριστερὰ καὶ ὁ λαϊκισμὸς δυνάμωναν, εἴμαστε προδότες τῶν ἰδεῶν τους. Ποτέ μας δὲν θελήσαμε νὰ γίνει ἡ Πατρίδα μας Σοβιετικὸ σκουπίδι καὶ γι αὐτὸ φύγαμε ὥστε νὰ ὀργανώσουμε τὴν ἀντίσταση ἀπὸ τὸν ἐλεύθερο κόσμο. Ἐξόριστοι ἀλλὰ ἐλεύθεροι, πολεμοῦμε τὰ ἀριστερὰ σκουπίδια ποὺ λυμαίνονται τὴν Ἑλλάδα καὶ δὲν συνεισφέρουμε μὲ τοὺς φόρους μας στοὺς μισθοὺς τῶν ἀργόμισθων κομματόσκυλων καὶ τοῦ Καρανίκα. Καὶ ὅποτε κάνουμε καταδρομικὲς ἐφόδους στὴν Λαϊκὴ Δημοκρατὶα τοῦ Ῥαγιαδιστάν, πληρώνουμε μόνο μὲ μετρητὰ καὶ χωρὶς νὰ ζητάμε ἀπόδειξη, ὄχι γιὰ νὰ μᾶς κάνουν ἔκπτωση, ἀλλὰ γιὰ νὰ δώσουμε λίγη ἀξιοπρέπεια στοὺς μεροκαματιάρηδες χωρὶς αὐτοὶ νὰ χρειαστεῖ νὰ πληρώσουν τὸν ληστρικὸ φόρο στὸ καθεστῶς.

Ἀνέκαθεν τὰ κομμουνιστικὰ καθεστῶτα μᾶς ἀντιμετώπιζαν ὡς προδότες, καὶ ἀποδεχόμαστε αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμὸ ὅταν βγαίνει ἀπὸ τὰ σιχαμερὰ στόματα τῆς νομενκλατούρας τοῦ συστήματος.

Εἴμαστε προδότες τῶν σοσιαλιστικῶν παραδείσων σας, εἴμαστε προδότες τῆς πείνας ποὺ φέρατε, εἴμαστε προδότες τῆς ἀνεργίας, εἴμαστε προδότες τῆς ἀριστερᾶς. Καὶ ὡς σύγχρονοι Ῥομπὲν τῶν δασῶν,  τὸ συνάλλαγμα ποὺ μὲ ἰδρῶτα βγάζουμε στὴν ξενιτιὰ τὸ ἐπιστρέφουμε ἀφορολόγητο στὶς δοκιμαζόμενες οἰκογένειές μας στὴν Ἑλλάδα καὶ στὶς λιγοστὲς ἐπιχειρήσεις ποὺ παραμένουν ἀνοιχτὲς καὶ δίνουν μεροκάματο σὲ πεινασμένους Ἕλληνες.

Ναί, κύριε Καζάκο καὶ λοιποὶ κομμουνιστές, οἱ κόσμοι μας εἶναι ἀντίθετοι καὶ δὲν θὰ μπορέσουμε ποτὲ νὰ συνυπάρξουμε στὴν ἴδα χώρα. Τόσα χρόνια ἐσεῖς ἤσασταν οἱ προδότες τῆς Ἑλλάδος, καὶ τώρα ποὺ τὸ κράτος εἶναι δικό σας ἔφτασε ἡ ὧρα νὰ γίνουμε ἐμεῖς οἱ προδότες τοῦ δημιουργήματός σας. Τὸ γνωρίζετε καλὰ αὐτὸ καὶ γι αὐτὸν τὸν λόγο μᾶς λοιδορεῖτε περιμένοντας νὰ πέσουμε στὴν παγίδα σας καὶ νὰ ἀφανιστοῦμε στὰ γκουλᾶγκ τῆς δημοκρατίας σας ὅταν ἐπιστρέψουμε στὴν Ἑλλάδα. Σᾶς ἐνοχλεῖ ἡ ἰδέα ὅτι οἱ ἄνεργοι καὶ ἄπραγοι στὴν Ἑλλάδα ὅταν βγαίνουν στὸ ἐξωτερικὸ διαπρέπουν. Σᾶς ἐνοχλεῖ ὅταν ἡ πραγματικότητα ἀποδεικνύει ὅτι οἱ ἰδεοληψίες σας καταστρέφουν ἐπιστήμονες καὶ καριέρες καὶ γι αὐτὸ θέλετε ἀπλῶς νὰ σταματήσετε τὴν φυσικὴ ῥοὴ τῆς πραγματικότητας.

Ἂν νομίζετε ὅτι βάζοντας ἠλίθιους σὰν τὸν Καζάκο νὰ ἐκνευρίσουν τοὺς ἀντιστασιακοὺς τῆς Διασπορᾶς, θὰ καταφέρετε νὰ μᾶς ῥίξετε στὴν παγίδα καὶ νὰ μᾶς κάνετε νὰ ἐπιστρέψουμε στὰ γκουλᾶγκ, εἶστε γελασμένοι.

Θὰ συνεχίσουμε νὰ ἀγωνιζόμαστε γιὰ τὸ γκρέμισμα τῆς σοσιαλιστικῆς σας δημοκρατίας καὶ τὴν ἀποκατάσταση τῆς νομιμότητος στὴν Ἑλλάδα. Θὰ συνεχίσουμε δυναμικά, μέχρι τὴν τελικὴ ΝΙΚΗ


ΖΗΤΩ Η ΝΙΚΗ!



Δημήτριος Τσίκας
7 Ἰουλίου 2017

Thursday, June 1, 2017

Ἰνδοευρωπαίοι καὶ καταγωγὴ τῶν Ἑλλήνων.

Στὶς 2 Φεβρουαρίου 1886, Οὐαλὸς φιλόλογος Sir William Jones διαπίστωσε τὶς ὀμοιότητες ἀνάμεσα στὴν Σανσκριτική, τὴν Λατινικὴ καὶ τὴν Ἑλληνικὴ γλώσσα, κάτι ποὺ ἔτσι κι ἀλλιῶς εἶχε παρατηρηθεῖ ἀπὸ τὸν 16ο αἰῶνα ὅταν Ἰσουίτης Thomas Stephens ποὺ δροῦσε ὡς ἱεροκήρυκας στὴν Ἰνδικὴ χερσόνησο εἶχε ἐπίσης παρατηρήσει τὶς ὁμοιότητες ἀνάμεσα στὴν Λατινική, τὴν Ἑλληνικὴ και τὶς γλῶσσες τῆς Ἀσίας.

κοινὴ ῥίζα τῶν Εὐρωπαϊκῶν καὶ Ἰνδοάριων γλωσσῶν ὀδήγησε τοὺς ἐπιστήμονες στὸ συμπέρασμα μιᾶς κοινῆς κοιτίδας ἀπὸ τὴν ὁποία διασκορπίστηκαν οἱ γεννήτορες τῶν πρωτοάριων πολιτισμῶν τῆς Εὐρώπης, Περσίας καὶ Ἰνδικῆς χερσονήσου. Τ μέχρι τώρα ἐπιστημονικὰ εὐρήματα δὲν δείχνουν μὲ βεβαιότητα τὴν κοιτίδα τῶν Ἰνδοευρωπαίων, καὶ οἱ ἀκαδημαϊκοὶ τὴν προσδιορίζουν κάπου στὴν Δυτικὴ Ἀσία, ἀνάμεσα στὸν Εὔξεινο Πόντο, τὴν ἀνατολικὴ Περσία καὶ τὴν κεντρικὴ Ἀσία. Ἀπὸ ἐκεῖ χωρίστηκαν σὲ δύο ῥεύματα: Τὸ ἕνα προχώρησε πρὸς τὴν Ἰνδία καὶ τὸ δεύτερο ἐγκαταστάθηκε στὴ βορειοκεντρικὴ Εὐρώπη.

ὄρος «Ἰνδοευρωπαῖος» δόθηκε ἀπὸ τὸν Thomas Young τὸ 1813, ἂν καὶ μέχρι τὰ μέσα τοῦ 20ου αἰῶνος χρησιμοποιούνταν ὄρος «Ἄριος», προερχόμενος ἀπὸ τὴν Σανσκριτικὴ (Βέδες) καὶ Ἰρανικὴ παράδοση.

Ἡ ἔλευση τῶν Ἀρίων στὴ Δύση ἐντοπίζεται κατὰ τος τελευταίους αἰῶνες τς 3ης χιλιετηρίδας. Πρώτοι φτασαν ο λαο το πολιτισμο «γιαμνάγια» (γνωστο π τοὺς τάφους Κουργκν), πο γνώριζαν τ ρμα μ τροχούς, τν κατεργασία το χαλκο κα το ρείχαλκου. Ατ ταν κα ρχ τῆς ἐποχῆς τοῦ χαλκο στν Ερώπη.

Στὴν Ἑλλάδα ἔλευση τῶν Ἀρίων τοποθετείται ἱστορικὰ τὸν 18ο π.Χ. αἰῶνα μὲ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Μυκηναϊκοῦ πολιτισμοῦ, κα σὲ δεύτερη φάση τὸν 12ο αἰῶνα ποὺ ἀναφέρεται ὡς «Κάθοδος τῶν Δωριαίων». καθηγητὴς ἀρχαιολογίας κύριος Χρῆστος Ντοῦμας ὑποστηρίζει πὼς οἱ Δωριεῖς ἦταν Μυκηναϊκὸ φῦλο ποὺ ἐκτοπίστηκε στὰ ὀρεινὰ καὶ ὡς κάθοδος χαρακτηρίζεται ἐπανεγκατάστασή των στὰ πεδινά. θεωρία τοῦ κυρίου Ντοῦμα δὲν υἱοθετείται ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπη ἀκαδημαϊκὴ κοινότητα, ἀλλὰ παρόμοιες περιπτώσεις συναντώνται στὴν ἀρχαία Ἑλληνικὴ ἱστορία, κάτι ποὺ καθιστᾶ πιθανὴ μιὰ τέτοια εἰκασία.

Βεβαίως, οἱ Ἰνδοευρωπαίοι ὅταν ἐγκαταστάθηκαν στὸν Ἑλλαδικὸ χῶρο δὲν βρῆκαν κρανίου τόπο, ἀλλὰ ἦρθαν σὲ ἐπαφὴ μὲ τοὺς ἤδη ὑπάρχοντες πληθυσμοὺς ποὺ προϋπῆρχαν αὐτῶν, καὶ οἱ ὁποίοι σὲ πολλὲς περιπτώσεις ἐκτοπίστηκαν, σὲ ἄλλες ἀφανίστηκαν καὶ σὲ κάποιες ἐπιμείχθησαν μὲ τοὺς βόρειους εἰσβολεῖς. Κραναοί, Μινῦες, Ἄβαντες, Αἰγιαλεῖς, Ἐπειοί, Κάρες, Κίκονες, Λαπίθες, Λέλεγες, Μάγνητες, Δόλοπες, ΚαύκωνεςΟἱ ἀναφορὲς σὲ αὐτοὺς τοὺς λαοὺς ὑπάρχουν κυρίως σὲ πρόσωπα ποὺ μὲ τὸ πέρασμα τῶν χρόνων ἀναδείχθηκαν σὲ μυθικοὺς γενάρχες τῶν Πόλεων-Κρατῶν.

Ἂν καὶ γνωρίζουμε ἐλάχιστα γιὰ τοὺς προελληνικοὺς πληθυσμούςθεωρείται σχεδὸν βέβαιο ὅτι κάποιοι ἐξ αὐτῶν δὲν ἦταν Ἰνδοευρωπαϊκῆς καταγωγῆς, χωρὶς ὅμως νὰ μπορεῖ νὰ προσδιοριστεῖ μὲ σιγουριὰ ἀκριβῆς καταγωγή των.

Ὁ γεωγράφος Ἑκαταῖος ὁ Μιλήσιος ἀναφέρει ὅτι στὸ ἀπώτερο παρελθόν, πρὶν ἐξαπλωθοῦν οἱ Ἕλληνες, σχεδὸν ὁλόκληρη ἡ Ἑλλάδα κατοικούνταν ἀπὸ βάρβαρους. Παρόμοιες ἀναφορὲς κάνουν καὶ ἄλλοι γεωγράφοι καὶ ἱστορικοὶ ὅπως ὁ Στράβων καὶ ὁ Ἡρόδοτος[1].

Ἐκτὸς τῶν ἀναφορῶν τν ἀρχαίων Ἑλλήνων, μεγάλο ἐνδιαφέρον ἔχουν καὶ τὰ τοπωνύμια ποὺ διατηροῦν μὴ Ἑλληνικὲς ὀνομασίες ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα. Μία σημαντικὴ σειρὰ μὴ Ἰνδοευρωπαϊκῶν τοπωνυμίων εἶναι τὰ τοπωνύμια σὲ Αρν– (Ἄρνη, Ἄρνισσα, τὸ παλαιὸ ὄνομα Ἄρνη τοῦ Κιερίου τῆς Θεσσαλιώτιδος κ.α.) στὸ ὁποῖο ἀνήκει καὶ ἡ Λέρνα καὶ τὰ ὁποία ἀπαντοῦν κοντὰ σὲ πηγές. Στὴν Χαττικὴ γλώσσα (κύρια προ-ΙΕ γλώσσα τῆς Μικρᾶς Ἀσίας) arna/arinna θὰ πεῖ «πηγή», ἐνὼ ἡ προσθήκη τοῦ προθέματος le- χρησιμοποιείται γιὰ νὰ σχηματίσει τὸν πληθυντικό ἀριθμό: le-arna/le-arinna = «πηγὲς» καὶ ἡ Λέρνα χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν ὕπαρξη πολλῶν πηγῶν, γιατὶ σύμφωνα μὲ τὸν Στράβωνα:

[8.6.8] «… δείκνυται δὲ καὶ Ἀμυμώνη τις κρήνη κατὰ Λέρνην. ἡ δὲ Λέρνη λίμνη τῆς Ἀργείας ἐστὶ καὶ τῆς Μυκηναίας, ἐν ᾗ τὴν Ὕδραν ἱστοροῦσι: διὰ δὲ τοὺς γινομένους καθαρμοὺς ἐν αὐτῇ παροιμία τις ἐξέπεσε ‘Λέρνη κακῶν.’ τὴν μὲν οὖν χώραν συγχωροῦσιν εὐυδρεῖν, αὐτὴν δὲ τὴν πόλιν ἐν ἀνύδρῳ χωρίῳ κεῖσθαι, φρεάτων δ᾽ εὐπορεῖν, ἃ ταῖς Δαναΐσιν ἀνάπτουσιν, ὡς ἐκείνων ἐξευρουσῶν, ἀφ᾽ οὗ καὶ τὸ ἔπος εἰπεῖν τοῦτο «Ἄργος ἄνυδρον ἐὸν Δανααὶ θέσαν Ἄργος ἔνυδρον», τῶν δὲ φρεάτων τέτταρα καὶ ἱερὰ ἀποδειχθῆναι καὶ τιμᾶσθαι διαφερόντως, ἐν εὐπορίᾳ ὑδάτων ἀπορίαν εἰσάγοντες.»

Ἐπίσης, λέξεις ὅπως θάλασσα, λαβύρινθος, ἀσάμινθος κτλ, ἔχουν ὅλες πρὸ-Ἑλληνικὴ μὴ-Ἰνδοευρωπαϊκὴ καταγωγή.

Ὅλες αὐτὲς οἱ λέξεις πέρασαν στὸ Ἑλληνικὸ λεξιλόγιο λόγω τῆς ἀδυναμίας τῶν Ἰνδοευρωπαίων νὰ ἀποδόσουν στὴν γλώσσα τους ἔννοιες καὶ νοοτροπίες τῶν προελλήνων. Γιὰ παράδειγμα, ὅταν οἱ Δωριεῖς εἰσέβαλαν στὴν Κρήτη ἀντίκρυσαν πολυώροφα χρωματιστὰ κτίρια, κάτι ἐντελῶς ἀντίθετο μὲ τὴν Δωρικὴ λιτότητα. Γι αὐτὸ καὶ ἀπέδωσαν στὴ λέξη «λαβύρινθος» τὴν ἔννοια τοῦ ἀχανοὺς ἀποπροσανατολιστικοῦ κτιρίου, ἐμπλουτίζοντάς τον μὲ τὸν μῦθο τοῦ Μινώταυρου, λόγω τῆς ἀκατανόητης γι αὐτοὺς λατρείας τοῦ ταύρου.

Τέτοιοι μύθοι ἐπιβίωσαν μέχρι σήμερα μέσα ἀπὸ τὴν λαϊκὴ παράδοση. Ὁ μεγάλος Ἕλληνας λαογράφος, Νικόλαος Πολίτης, ἔχει διασώσει λαϊκὲς παραδόσεις γιὰ τὰ Κυκλώπεια τείχη καὶ ἄλλα προϊστορικὰ κτίσματα τοῦ Ἑλλαδικοῦ χώρου ποὺ πιστεύεται ὅτι χτίστηκαν ἀπὸ τοὺς «Λήννιδες», ποὺ ἦταν μιὰ φυλὴ γιγάντων μὲ μακριὰ μουστάκια ποὺ τὰ ἔδεναν πίσω ἀπὸ τὴν πλάτη τους, καὶ ποὺ ζοῦσε κάποτε σ' αὐτὸν τὸν τόπο.

Πέραν ὅμως τῶν γλωσσολογικῶν καὶ λαογραφικῶν ἀποδείξεων, ὑπάρουν καὶ οἱ προϊστορικὲς ἐνδείξεις ποὺ συνηγοροῦν στὴν μὴ-Ἰνδοευρωπαϊκὴ καταγωγὴ τῶν προελλήνων. Τὰ ἀρχαιολογικὰ εὐρήματα τοῦ Κυκλαδίτικου καὶ τοῦ Μινωικοῦ πολιτισμοῦ ἀποδεικνύουν τὴν πίστη σὲ μία χθόνια θρησκεία ποὺ πιθανὸν νὰ ἔχει μεσανατολίτικη ῥίζα, μιᾶς καὶ ἐκεῖ συναντάται σὲ ἐκείνη τὴν περίοδο ἡ μητριαρχικὴ κοινωνία καὶ ἡ λατρεία τοῦ φεως. Γι αὐτὸ καὶ ἐπικρατούσα θεωρία γιὰ τὴν καταγωγὴ τῶν Μινωιτῶν εἶναι Φοινικική.

Στοιχεῖο ποὺ συνηγορεῖ στὴν σημιτικὴ καταγωγὴ τοῦ Μινωικοῦ πολιτισμοῦ εἶναι ἐπίσης όνομασία τοῦ κέντρου λήψεως ἀποφάσεων, δηλαδ πρωτεύουσα ὅπου βρισκόταν ἔδρα τοῦ βασιλέως. Ἀπὸ τὴν Κνωσσὸ ἔλκει τὴν καταγωγὴ τοῦ ὀνοματός του τὸ Ἰσραηλινὸ κοινοβούλιο ποὺ ὀνομάζεται  הַכְּנֶסֶת (Κνεσσέτ), ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ Ἀνώτατο Συμβούλιο τῶν ῥαβίνων.

Μὲ τὴν ὁλοκληρωτικὴ ἐπικράτηση τῶν Ἀρίων στὸν Ἑλλαδικὸ χῶρο, ἀναπτύχθηκε μὲ τὸ πέρασμα τοῦ χρόνου λαμπρὸς Ἑλληνικὸς πολιτισμός, ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἀφανίσεως σὲ μεγάλο βαθμό, ἀλλὰ καὶ τῆς μερικῆς ἀφομοιώσεως τῶν προελληνικῶν πληθυσμῶν. Κάτι ἀνάλογο δὲν μπόρεσε νὰ ἐπιτευχθεῖ στὴν Ἰνδία, μιᾶς καὶ ἐκεῖ οἱ προϋπάρχοντες Ἀφρικανικῆς καταγωγῆς πληθυσμοὶ ἦταν ἀδύνατον νὰ ἀφομοιωθοῦν νὰ ἐκτοπιστοῦν, γι αὐτὸ καὶ μετὰ ἀπὸ κάποιο χρονικὸ διάστημα τὸ λευκὸ στοιχεῖο στὴν Ἰνδία ἔχει σχεδὸν ἐξαφανιστεῖ.

Σήμερα, παρ ὅλο ποὺ ἐπιστήμη ἔχει μιὰ σαφὴ εἰκόνα γιὰ τὴν καταγωγὴ τῶν Εὐρωπαϊκῶν πληθυσμῶν, ἐντοπίζεται τὸ φαινόμενο τῆς ἐμφανίσεως κάποιων ἀμόρφωτων νεοελλήνων ποὺ ἀμφισβητοῦν τὶς ἔρευνες καὶ τὶς ἀνακαλύψεις τῶν ἀκαδημαϊκῶν σχετικὰ μὲ τὸ θέμα τῆς καταγωγῆς. Εἶναι πραγματικὰ ἀξιοσημείωτο τὸ γεγονὸς ὅτι μιὰ μερίδα συμπολιτῶν μας, χωρὶς κανένα ἶχνος ἐπιστημονικῆς κατάρτισης προσωπικῆς/ἀκαδημαϊκῆς ἔρευνας πάνω στὸ θέμα, βγάζουν αὐθαίρετα συμπεράσματα περὶ αὐτοχθονίας τῶν Ἑλλήνων, ἐπιχειρώντας μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο νὰ κορέσουν τὸν ἄκρατο σωβινισμό τους. Θεωροῦν αὐτοὶ οἱ τύποι πὼς οἱ Ἕλληνες εἶναι ξεχωριστὴ φυλὴ ποὺ ἔχει καταγωγὴ ἀπὸ ἄλλον πλανήτη (Σείριο), καὶ στηρίζουν τὶς θεωρίες τους στὰ εὐρήματα καὶ τὶς θεωρίες τοῦ Πουλιανοῦ ὁποῖος θεωρεῖ τὸν ἀρχάνθρωπο τῶν Πετραλώνων ὡς ἀπόδειξη τῆς συνεχοῦς ἐμφανίσεως τῶν Ἑλλήνων ἐδῶ καὶ 11.000.000 χρόνια (!!!).

Βεβαίως αὐτὲς οἱ θεωρίες εἶναι γιὰ γέλια καὶ κανένας σοβαρὸς ἀνθρωπολόγος ἢ παλαιοντολόγος δὲν τὶς λαμβάνει στὰ σοβαρά. Παρ ὅλα αὐτὰ ἡ θεωρία τοῦ Πουλιανοῦ βρίσκει πολλοὺς ὑποστηρικτὲς ἐκτὸς τῆς ἀκαδημαϊκῆς κοινότητας, κυρίως σὲ ὑποστηρικτὲς τοῦ Ἀρτέμη Σῶρρα καὶ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς.






[1] Ἡροδότου Ἱστορίαι, Κλειῶ:

57.1 ἥντινα δὲ γλῶσσαν ἵεσαν οἱ Πελασγοί, οὐκ ἔχω ἀτρεκέως εἰπεῖν. εἰ δὲ χρεόν ἐστι τεκμαιρόμενον λέγειν τοῖσι νῦν ἔτι ἐοῦσι Πελασγῶν τῶν ὑπὲρ Τυρσηνῶν Κρηστῶνα πόλιν οἰκεόντων, οἳ ὅμουροι κοτὲ ἦσαν τοῖσι νῦν Δωριεῦσι καλεομένοισι (οἴκεον δὲ τηνικαῦτα γῆν τὴν νῦν Θεσσαλιῶτιν καλεομένην ),   
57.2 καὶ τῶν Πλακίην τε καὶ Σκυλάκην Πελασγῶν οἰκησάντων ἐν Ἑλλησπόντῳ, οἳ σύνοικοι ἐγένοντο Ἀθηναίοισι, καὶ ὅσα ἄλλα Πελασγικὰ ἐόντα πολίσματα τὸ οὔνομα μετέβαλε· εἰ τούτοισι τεκμαιρόμενον δεῖ λέγειν, ἦσαν οἱ Πελασγοὶ βάρβαρον γλῶσσαν ἱέντες.