Sunday, August 27, 2017

Δεν μπορώ να περιμένω άλλο το «κίνημα».




Άρθρο του Hunter Wallace (πραγμ. όνομα: Brad Griffin), διαχειριστή της ιστοσελίδας “Occidental Dissident”, που υπερασπίζεται τη Νότια κληρονομιά / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (σημ: για κάποιον που όποια γνώση και άποψη έχει για το Νότο, την έχει σχηματίσει από τοHollywood, πιθανόν να ξινίσει με το άρθρο)    

Για πάνω από μια δεκαετία, συμμετείχα στο Λευκό Εθνικιστικό κίνημα.

Ξέρετε τι θυμάμαι περισσότερο από εκείνα τα χρόνια; Θυμάμαι ναπεριμένω. Να περιμένω υπομονετικά για την ημέρα, που "αυτό" θα μπορούσε να συμβεί, όταν η φυλετική και πολιτιστική παρακμή της Αμερικής θα προχωρούσε τόσο πολύ που η οικονομία των ΗΠΑ θα κατέρρεε, ή θα έπεφτε τόσο που θα έκανε τους Λευκούς να πιεστούν τόσο πολύ ώστε να «σπάσουν» και να απηυδήσουν με το σύστημα, ώστε το «κίνημα» θα λειτουργούσε ως καταλύτης και θα ενεργοποιούσε τους πάντες.

Αυτή η μέρα δεν ήρθε ποτέ. Δεν ήρθε ποτέ γιατί οι Λευκοί και οι Λευκοί Εθνικιστές φοβήθηκαν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και τα συμφέροντά τους. Όπως και ο ITconsultant με την καθεστωτική συνείδηση στο δυστοπικό μυθιστόρημα “Mister” τουAlex Kurtagić, ο δημοκρατικός μπουρζουάς έχει υποκύψει κάτω από την μαλακή καταπίεση των ταμπού που έχουν κυριαρχήσει πάνω μας. Έχω γράψει ιστορίες για κάθε είδους τρομακτικό έγκλημα μαύρων σε λευκούς και είδα ανθρώπους να επικοινωνούν μαζί μου και να μου ζητούν να αφαιρέσω αυτές τις ιστορίες, επειδή φοβούνται βίαια αντίποινα από την “no snitchin’” ("μην διανοηθείς να με καταγγείλεις") μαύρη κοινότητα, ή φοβούνται ότι  κάποιος μπορεί να τους θεωρήσει "ρατσιστές" επειδή συνδέουν τον φρικιαστικό θάνατο ενός αγαπημένου τους προσώπου με την δυσλειτουργική μαύρη κουλτούρα του εγκλήματος που ευδοκιμεί στις πόλεις μας. Αυτή είναι η σημερινή κατάσταση της Λευκής Αμερικής που είναι πρόθυμη να δει ακόμη περισσότερη κακοποίηση.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, πάνω από 1.400 λευκά μικρά κορίτσια βιάζονταν στο Rotherham για 14 χρόνια από Πακιστανούς μουσουλμάνους εγκληματίες. Η αστυνομία και οι κοινωνικές υπηρεσίες γνώριζαν γι’ αυτό και δεν έκαναν τίποτα, από φόβο μήπως κατηγορηθούν για «ρατσισμό». Τώρα που οι αγριότητες του Ρόδερχαμ έχουν έρθει στο φως, θα έλεγε κανείς ότι αυτό θα είναι μια κρίσιμη στιγμή. Αυτό θα είναι το "αυτό" , ο καταλύτης που, επιτέλους, θα σιώραζε κάτω ολόκληρο το αντι-δημοφιλές οικοδόμημα της «διαφορετικότητας», της πολυπολιτισμικότητας και της μαζικής μετανάστευσης από χώρες του Τρίτου Κόσμου στη Βρετανία.

Όπως και οι ΗΠΑ μετά τις επιθέσεις της 9/11, φαίνεται ότι και αυτό το "μάθημα" που υποτίθεται πήραμε, θα περάσει και η ζωή θα συνεχιστεί όπως πριν στη Βρετανία, οι άνθρωποι θα είναι συγκλονισμένοι και εξοργισμένοι από την κακοποίηση των παιδιών, θα μιλήσουν γι’ αυτό με τους φίλους τους πάνω από έναν ψύκτη νερού και ίσως βγάλουν κάποια σωστά συμπεράσματα, αλλά θα κρατήσουν τις σκέψεις τους για τον εαυτό τους. Γιατί ο δημοκρατικός αστός, ο σύγχρονος αμερικάνος, ένα άτομο που συνδυάζει τις χειρότερες πτυχές του ακραίου ατομικισμού με τηνακραία συμμόρφωση (με το σύστημα), το αντιληπτό κόστος να μιλήσεις με θάρρος δημοσίως και να σε θεωρήσουν «ρατσιστή», είναι απλά πάρα πολύ μεγάλο για να το αντέξει. Είναι ελεύθερος, με την αυστηρά νομική έννοια του όρου, να το πράξει, αλλά αποθαρρύνεται εξ αιτίας των ισχυρών ταμπού του φοβερού εκείνου δικτάτορα που είναι γνωστός ως "η κοινή γνώμη", από το να ασκήσει το συνταγματικό δικαίωμα του συνέρχεσθαι.


Με λίγα λόγια, γι’ αυτό η εκπαίδευση και η οργή ​​είναι ανεπαρκείς για να επιλύσουν το πρόβλημά μας. Δεν αλλάζουν τον υπολογισμό του κόστους-οφέλους που μπορεί να έχει κάποιος από μια ενεργή συμμετοχή στο κίνημα. Εδώ και είκοσι χρόνια τώρα, έχουμε μορφώσει και εξοργίσει χιλιάδες και χιλιάδες Λευκούς μέσω του διαδικτύου – τους έχουμε «ξεσηκώσει» με συγκλονιστικά εγκλήματα ή τους έχουμε εντυπωσιάσει με φανταχτερά δοκίμια του Νίτσε, συχνά και τα δύο - και τίποτα δεν τους έκανε να αναλάβουν δράση.

Λίγες γενιές πριν, μόνο ένας βιασμός από έναν μουσουλμάνο μετανάστη θα ήταν αρκετός για να υποκινήσει ένα λιντσάρισμα στα μέρη του Νότου. Τότε, όπως και τώρα, οι προηγούμενες γενιές εξοργίζονταν από ειδεχθή εγκλήματα, αλλά μια τέτοια αντιμετώπιση δεν θα συμβεί στην δική μας "φωτισμένη εποχή". Δεν θα συμβεί γιατί οι Νότιοι πρόγονοί μας κινιόντουσαν από κάτι που οι απόγονοί τους έχουν χάσει: έναν ηθικό κώδικα που βασίζεται στην τιμή.


Ήταν μια πρωτόγονη αίσθηση τιμής και μια αίσθηση καθήκοντος, και όχι η άριστη γνώση του Πλάτωνα ή του Νίτσε, που οδηγούσε τους άνδρες να δράσουν. Στην Συνομοσπονδία, οι άνδρες, βάδιζαν στον πόλεμο και έθεταν σε κίνδυνο τη ζωή τους σε καθημερινή βάση, γιατί ο θάνατος και η ήττα ήταν προτιμότεροι από την σκέψη να υποβαθμιστούν στο επίπεδο της ισότητας με τον ελεύθερο νέγρο. Σύμφωνα με τα λόγια του δικαστή William LHarris (1807 - 1868), επιτρόπου Απόσχισης του Μισισιπή στη Γεωργία, «καλύτερα η γη του Μισισιπή να δει τον τελευταίο της φυλής της, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, να θυσιάζονται πάνω σε μια κοινή ταφική πυρά, παρά να τους δει ζωντανούς να υποκύπτουν στην υποβάθμιση της αστικής, πολιτικής και κοινωνικής ισότητας με την νέγρικη φυλή».

Είναι αδιανόητο να ακούσεις ποτέ τέτοιες δηλώσεις από τον σύγχρονο δημοκρατικό αστό αμερικάνο ατομικιστική που βλέπει την χώρα να κατακλύζεται με εκατομμύρια τριτοκοσμικούς μετανάστες, και να καταστρέφονται αμέτρητες μελλοντικές γενιές, εφ’ όσον η τιμή του μαρουλιού είναι ένα λίγα λεπτά φθηνότερη στο πλησιέστερο σούπερ μάρκετ. Ακόμη και αρκετοί δικοί μας άνθρωποι, οι οποίοι σωστά περιφρονούν τέτοιους απεχθείς χαρακτήρες και συναισθήματα, ακόμα δεν έχουν σπάσει εντελώς από την νοοτροπία του αμερικανισμού.

Αν σε στοιχειώνει η σκέψη του τι θα σκεφτεί η "κοινή γνώμη", όταν κάποιος σε δει να σπας ένα ταμπού, και αυτό σε αποτρέπει από τη δράση, έχεις πολύ δρόμο μπροστά σου. Αν προτιμάς το θάνατο και την ήττα για να κάνεις το καθήκον σου, έχεις φτάσει στο τέρμα. Ευτυχώς, δεν είμαστε στο σημείο ακόμα όπου άνθρωποι πρέπει να πεθάνουν για να χτίσουν το κίνημά μας. Δεν είμαστε καν κοντά - όπως έχουμε δει ξανά και ξανά, οι πραγματικές συνέπειες που προκύπτουν από την ανάληψη δράσης είναι πολύ μικρές.

Υποθέτω ότι αυτό που προσπαθώ να πω εδώ είναι, ότι πρέπει να κάνουμε περισσότερα από το να σας εκπαιδεύουμε και να σας εξοργίζουμε. Πρέπει να σας πείσουμε, με κάποιο τρόπο, να μην θέλετε να είσαστε ένας σύγχρονος δημοκρατικός απορροφημένος αμερικάνος ατομικιστικής. Η πρόκληση είναι να αξιοποιήσουμε τις αριστοκρατικές ποιότητες που είναι μέρος της Νότιας κληρονομιάς μας και να τις καλέσουμε να εξοντώσουν τον σύγχρονο αμερικανικό μέσα μας. Έτσι μόνο θα προχωρήσουμε.


Προσωπικά, εγώ έτσι προχώρησα ... μετά από 10 χρόνια αναμονής για το «κίνημα». Αποφάσισα ότι δεν θέλω να είμαι ένας σύγχρονος δημοκρατικός αστός αμερικάνος ατομικιστής. Συνειδητοποίησα ότι δεν μου είναι πολύ ελκυστικός αυτός ο κενός και ανούσιος τρόπος ζωής. Δεν θα τα είχα καλά με την συνείδησή μου να ​​παραμένω αδρανής ενώ η χώρα μου, βυθίζεται κάτω από άγρια κύματα γύρω μου. Όταν τελικά το αποδέχτηκα, έπαψα να νοιάζομαι για την «κοινή γνώμη» και να παρατηρώ τα ανόητα «πολιτικά ορθά» ταμπού της. Ήταν μια απελευθερωτική εμπειρία. Αυτό ήταν το πραγματικό καταλυτικό σημείο για μένα, όχι τα εκατοντάδες βιβλία που διάβασα, όταν ήμουν στο κολέγιο, ή τα χρόνια που εξοργιζόμουν, ενώ σέρφαρα στο διαδίκτυο.

Ο μεγαλύτερος άντρας που έζησε στηνAlabama, ο William Lowndes Yancey, είπε κάποτε την παραμονή του πολέμου μεταξύ των πολιτειών (γνωστό στο ευρύ κοινό ως «εμφύλιο πόλεμο») ότι «ακόμη και αν η διαίρεση οδήγησε στον πόλεμο», αντί να ζει κάτω από μια κυβέρνηση που είχε παραβιάσει το Σύνταγμα και με τοποθετεί σε μια θέση κατώτερη από τον ελεύθερο Βόρειο νέγρο», θα συγκέντρωνε ένα σώμα γενναίων ανδρών οι οποίοι, «ωστόσο λίγοι σε αριθμό, θα έβρισκαν έναν τάφο τον οποίο ο κόσμος θα αναγνωρίσει, συμπατριώτες μου, ως τις σύγχρονες Θερμοπύλες». Αυτή είναι η γλώσσα και το πνεύμα κουλτούρας της Τιμής του "Old South".


Με αυτό το πνεύμα θα πάμε (με την Λίγκα του Νότου - League of the South) τις επόμενες δύο εβδομάδες στο Λιτλ Ροκ του Αρκάνσας και στην Apopka της Φλόριντα, για να υπερασπιστούμε τον λαό μας, την κουλτούρα μας και τον χριστιανικό γάμο που δέχεται επίθεση (πρόσφατα το Αρκάνσας ψήφισε υπέρ του «γάμου» των ομοφυλόφιλων). Δεν πρόκειται να περιμένουμε άλλη μια δεκαετία ελπίζοντας να φτιαχτεί το "κίνημα" αυθόρμητα από μόνο του. Εμείς πάμε με χαρά να κάνουμε το καθήκον μας και να αρχίσουμε την οικοδόμησή του στο Νότο τώρα.



Tuesday, August 15, 2017

Τότε καὶ τώρα: Τὸ Κορεατικὸ ζήτημα ὡς ἡ μόνιμη ἀπειλὴ τῆς γῆς καὶ τῆς λογικῆς.

Καὶ ἐνὼ ἡ κατάσταση στὴν Κορεατικὴ χερσόνησο μυρίζει μπαροῦτι, ἐμφανίζονται ὅλο καὶ περισσότεροι ὑποστηρικτὲς τῆς Βορείου Κορέας ποὺ βρίσκουν τὴν εὐκαιρία νὰ ἐκφράσουν τὸν ἀντιαμερικανισμό τους. Καὶ δὲν εἶναι μόνο οἱ κομμουνιστὲς οἱ ὁποίοι λυμαίνονται τὴν Σοβιετικὴ Δημοκρατία τῆς Ἑλλάδας, ἀλλὰ καὶ ἄτομα ἀπὸ τὸν ἐθνικιστικὸ ἢ ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὸν δεξιὸ χῶρο.
Βεβαίως, ὑπάρχουν ἀρκετοὶ λόγοι ποὺ θὰ μπορούσαν νὰ δικαιολογήσουν τὸν ἀντιαμερικανισμὸ ποὺ στὴν Ἑλλάδα εἶναι δημοφιλής. Στὴν περίπτωση ὅμως τῆς Βορείου Κορέας τὰ πράγματα εἶναι σοβαρὰ καὶ δὲν χωράνε πειραματισμοὶ καὶ παιχνίδια. Πρόκειται γιὰ ἕνα λάθος τῆς ἱστορίας ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε τερματιστεῖ μὲ κάθε κόστος τὸ 1950. Διότι ἡ Βόρεια Κορέα δὲν εἶναι ἀπλῶς ἕνα καθεστὼς-μαριονέτα τῆς ΕΣΣΔ, ἀλλὰ γνήσιος καὶ μοναδικὸς σήμερα συνεχιστὴς τῆς κομμουνιστικῆς παράνοιας.
Τὸ Κορεατικὸ ζήτημα προέκυψε μὲ τὴν λήξη τοῦ Β’ΠΠ καὶ τὴν ἧττα τῆς Ἰαπωνίας ἡ ὁποία κατεῖχε τὴν Κορεατικὴ χερσόνησο. Ἤδη, τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1943 στὴν διακήρυξη τοῦ Καΐρου, Ῥούσβελτ, Τσώρτσιλ καὶ Τσὰγκ Κάι Σὲκ συμφώνησαν στὴν ἀνεξαρτησία τῆς Κορέας, καὶ τὸν ἐπόμενο χρόνο, τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1944, ἐγκατεστάθη στὴν Κίνα προσωρινὴ κυβέρνηση.
Τὴν διακήρυξη τοῦ Καΐρου προσυπέγραψε καὶ ἡ Ῥωσία στὸ Πότσδαμ τὸ 1945, ὅταν καὶ αὐτὴ ἐκήρυξε τὸν πόλεμο κατὰ τῆς Ἰαπωνίας. Συγχρόνως ἀπεφασίσθη νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὰ Ῥωσικὰ στρατεύματα νὰ ἀπελευθερώσουν τὸ Βόρειο τμῆμα  τῆς Κορέας, ἐνῷ οἱ Ἀμερικανοὶ θὰ ἀφόπλιζον τοῦς Ἰάπωνας εἰς τὸ Νότιον τμῆμα τῆς Κορέας. Τοιουτοτρόπως ὡρίσθη ὁ 38ος παράλληλος ὡς διαχωριστικὴ γραμμή, ἀπλῶς καὶ μόνον γιὰ τὴν παράδοσιν καὶ ἀφοπλισμὸν τῶν Ἰαπώνων.
Οἱ Ῥώσοι πρὸς ὑλοποίηση τῶν σχεδίων τους νὰ μεταβάλουν ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τὴν Βόρεια Κορέα σὲ «Σιδηροῦν Παραπέτασμα», ἀπαγόρευσαν τὴ διάβαση τῶν συνόρων πρὸς ὅλες τὶς κατευθύνσεις. Μὲ τὸν ἄφθονο καὶ σύγχρονο ὁπλισμὸ ποὺ παρέδοσαν οἱ Ἰάπωνες, ἄρχισαν ἀμέσως νὰ ἐξοπλίζουν τὸν κομμουνιστικὸ στρατὸ στὴν Βόρειο Κορέα, ἐνῷ οἱ διπλωμάτες τους φρόντιζαν νὰ κερδίζουν χρόνο στὶς συσκέψεις καὶ τὰ συμβούλια τῶν Δυτικῶν Δυνάμεων.
Ἀντιθέτως στὸ νότο ὁ λαὸς τῆς Κορέας κατέβαλε πᾶσαν προσπάθειαν πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἐθνικῆς ἐνότητος καὶ ἀνεξαρτησίας. Ἡ Στρατιωτικὴ Διοίκηση τῶν ΗΠΑ εἶχε συγκεντρώσει τὶς προσπάθειές της στὴν ἀνασυγκρότηση τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας καὶ τὴν προετοιμασία τῶν Κορεατῶν πρὸς αὐτοκυβέρνηση, ἀντίθετα δηλαδὴ μὲ τὴν Ῥωσία στὸν Βορρᾶ ἡ ὁποία προσπαθοῦσε νὰ ἐπιβάλει τὴν ἐγκατάσταση μίας κυβερνήσεως ἀνδρικέλων.
Μάλιστα, ἡ Ῥωσία τράβηξε ἀκόμα πιὸ πολὺ τὸ σχοινί, καὶ τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1945 στὴν σύσκεψη τῆς Μόσχας τὰ Κομμουνιστικὰ Κόμματα ἀποφάσισαν «…νὰ ἐγκαταστήσουν ἐν συνεννοήσει μὲ τὰ διάφορα Δημοκρατικὰ Κόμματα τῆς Κορέας, μίαν προσωρινὴν Κορεατικὴν Κυβέρνησιν δι’ ὁλόκληρον τὴν Κορέαν. Νὰ ἀσκήσουν ἐπὶ πέντε (5) ἔτη κηδεμονίαν ἐπὶ τῆς Κορέας.».
Ἡ τελευταία αὐτὴ ἀπόφαση τῆς κηδεμονίας, ἡ ὁποία ἐνεθύμιζεν εἰς τοὺς Κορεάτας τὸ Ἰαπωνικὸ Προτεκτοράτο τοῦ 1905-1910, προκάλεσε μεγάλες ἀντιδράσεις κυρίως στὴ Νότια Κορέα. Ἀντιθέτως στὴ Βόρεια Κορέα τὸ Κομμουνιστικὸ Κόμμα ἔδωσε ἐντολὴ στοὺς Κορεάτες νὰ δεχθοῦν τὴν ἐντολὴ τῆς Μόσχας ἐκβιαστικῶς. Κατόπιν ἡ Ῥωσία ἀξίωσε νὰ συμμετέχουν στὴν προσωρινὴ Κυβέρνηση μόνο τὰ κόμματα καὶ τὰ ἄτομα τὰ ὁποία εἶχαν δεχθεῖ τὴν ἀπόφαση τῆς Μόσχας, δηλαδὴ τὸ Κομμουνιστικὸ Κόμμα καὶ οἱ συνοδοιπόροι του. Συγχρόνως οἱ Ῥώσοι ἀπαγόρευσαν κάθε ἐπικοινωνία πέραν τοῦ 38ου παραλλήλου, καθιστώντας αὐτὸν ὡς ὄριο πολιτικοῦ διαχωρισμοῦ τῆς Κορέας. Ἔτσι, κατέστη ἀδύνατη, τόσο ἡ ἔνωση τῆς Κορέας, ὅσο καὶ ἡ συγκρότηση προσωρινῆς Κυβερνήσεως.
Κατόπιν αὐτῶν τῶν ἐξελίξεων, οἱ ΗΠΑ ἔφεραν τὸ ζήτημα στὴ γενικὴ Συνέλευση τοῦ ΟΗΕ τὴν 17ην Σεπτεμβρίου 1947, καὶ ὀρίστηκε μία προσωρινὴ ἐννεαμελὴς ἐπιτροπὴ (μὲ τὴ συμμετοχὴ καὶ Σοβιετικοῦ ἀντιπροσώπου) ὥστε νὰ ἐπιβλέψει τὴν διεξαγωγὴ ἐλεύθερων ἐκλογῶν πρὸς ἀνάδειξιν Ἐθνοσυνελεύσεως σὲ ὁλόκληρη τὴν Κορέα.
Ὁ Ρῶσος ὅμως Στρατιωτικὸς Διοικητὴς Βορείου Κορέας, δὲν ἐπέτρεψε τὴν εἴσοδο τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ ΟΗΕ στὴ Βόρειο Κορέα, ἐνῷ συγχρόνως τὸ Κομμουνιστικὸ Κόμμα ἐπιδόθηκε σὲ μία τρομοκρατικοῦ τύπου προπαγάνδα στὴ Νότιο Κορέα. Παρ ὅλα αὐτὰ οἱ ἐκλογὲς διεξήχθησαν στὴ Νότιο Κορέα στὶς 10 Μαΐου 1948 μὲ συμμετοχὴ ποὺ ξεπέρασε τὸ 80%. Ἡ ἐκλεγείσα Ἐθνοσυνέλευση ἀνεκήρυξε τὴν Κορέα Δημοκρατία καὶ ἐξέλεξε πρόεδρο τὸν Σήγκμαν-Ῥῆ.
Ὁ ΟΗΕ ἀναγνώρισε τὴν κυβέρνηση τοῦ Σήγκμαν-Ῥῆ ὡς τὴ μοναδικὴ νόμιμη κυβέρνηση τῆς Κορέας καὶ τὰ Ἀμερικανικὰ στρατεύματα ἀπεσύρθησαν ἀπὸ τὴ Νότιο Κορέα τὸν ἐπόμενο χρόνο. Αὐτὸ ἦταν καὶ τὸ τραγικὸ λάθος τοῦ Ἀμερικανικοῦ στρατοῦ ποὺ ἄφησε τὸν λαὸ τῆς Κορέας ἀνυπεράσπιστο καὶ ἐκτεθειμένο στὶς φονικὲς ὀρέξεις τῶν αἱμοσταγῶν κομμουνιστῶν.
Οἱ Ῥῶσοι, ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1948, κατὰ τὴ συνήθη τακτική τους συνεκρότησαν τὴν Λαϊκὴ Δημοκρατία τῆς Βορείου Κορέας, καὶ διενήργησαν ἐκλογὲς μὲ ἕνα μόνο ψηφοδέλτιο καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς διεθνοῦς ἐπιβλέψεως. Ἐγκατέστησαν ὡς πρόεδρο ἕναν Κορεάτη πράκτορά τους ποὺ ἐκπαιδεύτηκε στὴν Μόσχα καὶ ἐξόπλισαν τὴν Βόρεια Κορέα μὲ ῥωσικὰ ἄρματα καὶ ἀεροπλάνα.
Ἀπὸ τὸ 1948 μέχρι τὸ ξέσπασμα τοῦ πολέμου τὸ 1950, ἡ Βόρεια Κορέα ἄσκησε ἔντονη προπαγάνδα στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Νότιας Κορέας μέσω πρακτόρων, προκλήσεως ἀπεργιῶν, διαδηλώσεων καὶ λοιπων καταλυτικῶν μεθόδων, ἄνευ οὐσιώδους ἀποτελέσματος. Μέχρι ποὺ ἕνα πρωινὸ τοῦ Ἰουνίου 1950, οἱ κομμουνιστές, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν ἀπουσία Ἀμερικανικῶν στρατευμάτων, εἰσέβαλαν αἰφνιδίως στὴ Νότια Κορέα.
Τὰ κόκκινα δίποδα κατέλαβαν ὁλόκληρη τὴν Κορεατικὴ χερσόνησο και, μέχρι νὰ συγκληθεῖ τὸ Συμβούλιο Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ καὶ νὰ ἀποφασίσει νὰ ἐπέμβει, οἱ ἀμυνόμενες νοτιοκορεατικὲς δυνάμεις ὁπισθοχώρησαν στὴν περιοχὴ τοῦ Πουσὰν στὴ νοτιοανατολικὴ Κορέα.
Ἡ ἀπόφαση τῆς 29ης Ἰουνίου 1950 τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ ἔχει τεράστια ἱστορικὴ σημασία διότι γιὰ πρώτη (ἶσως καὶ μοναδικὴ) φορὰ τὰ κράτη ἐπενέβησαν γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν κομμουνιστικὴ ἀπειλὴ ἐναντίον ἑνὸς ἐλευθέρου ἔθνους. Ἦταν τὰ πρώτα χρόνια μετὰ τὴν συγκρότηση τοῦ ΟΗΕ καὶ γι αὐτὸ ἡ κρίση τῶν ἐκπροσώπων ἦταν καθαρή, χωρὶς παρασκηνιακὲς βρώμικες διαδικασίες. Γιὰ πρώτη φορὰ τὰ Ἠνωμένα Ἔθνη ἐνήργησαν γιὰ τὸν σκοπὸ τὸν ὁποῖο δημιουργήθηκαν.
Τὰ ἔτη ποὺ ἀκολούθησαν ἦταν καθοριστικὰ γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ἡ συμμαχία τῶν Ἐλευθέρων Ἐθνῶν ἐναντίον τῆς Κομμουνιστικῆς παράνοιας ἀνάγκασε τοὺς ὑπανθρώπους νὰ ὑποχωρήσουν καὶ νὰ περιοριστοῦν στὰ ἐδάφη ποὺ προέβλεπε ἡ ἀρχικὴ συμφωνία. Ὅσοι Κορεάτες εἶχαν τὴν τύχη νὰ βρίσκονται στὸ νότιο κομμάτι τῆς χῶρας, βίωσαν μιὰ οἰκονομικὴ ἄνθιση, μία ὑψηλῆς ποιότητος ζωή, μὲ ἀξιόλογο σύστημα ὑγείας, πανεπιστήμια ποὺ συγκαταλέγονται στὰ καλύτερα τοῦ κόσμου, κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα ποὺ θὰ ζήλευαν οἱ κάτοικοι ἀκόμα καὶ τοῦ δυτικοῦ κόσμου, καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ ὑψηλότερα ΑΕΠ τῆς ὑφηλίου.
Ἀντίθετα, στὸ βόρειο μέρος τῆς χερσονήσου δὲν ὑπῆρξε καμία ἐξέλιξη ἀπὸ τὸ 1950 μέχρι σήμερα. Παρ ὅλο ποὺ τὰ ἐργοστάσια ἐνέργειας, ὁ ὀρυκτὸς πλοῦτος καὶ ἡ εὐφορη γῆ βρίσκονται στὴν Βόρειο Κορέα, ὁ λαὸς ὑποφέρει ἀπὸ τὴν ἀσιτία καὶ τὸ ἀπάνθρωπο καθεστώς. Δὲν ὑπάρχει κανενὸς εἴδους ἀτομικὴ ἐλευθερία καὶ ἡ κληρονομικὴ ἠγεσία ἀκολουθεῖ πιστὰ τὴν Σοβιετικὴ πολιτικὴ ποὺ χάραξε ὁ πρῶτος ἠγέτης τῆς χῶρας καὶ κατάσκοπος τῆς ΕΣΣΔ, Κὶμ Ἶλ Σοῦνγκ. Πρόκειται δηλαδὴ γιὰ μία τρύπα τῆς ἱστορίας ποὺ ἀρνείται πεισματικὰ νὰ κλείσει.
Ἡ λειτουργία τοῦ ΟΗΕ ἀπὸ τὸ 1950 ἔχει ἀλλάξει δραματικά. Ἀπὸ μία προσπάθεια τῶν ἐλευθέρων ἐθνῶν τῆς μεταπολεμικῆς Εὐρώπης (ὅσο ἐλεύθερα ἦταν τὰ ἔθνη μετα τὸν Β’ΠΠ) ἔχει καταντήσει νὰ εἶναι ἕνας διεφθαρμένος ὀργανισμὸς ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῶν ἰσχυροτέρων ἐκ τῶν μελῶν του οἱ ὁποίοι κινοῦν τὰ νήματα. Αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει πὼς θὰ πρέπει ἀντιδραστικὰ νὰ ὑποστηρίξουμε τὸν ὁποιονδήποτε ἀντιτίθεται στὴν συμμορία τοῦ ΟΗΕ καὶ τῶν ΗΠΑ. Ὑπάρχουν περιπτώσεις ὅπως ἡ Βόρεια Κορέα καὶ ἡ Βενεζουέλα, οἱ ὁποῖες θὰ πρέπει νὰ συσπειρώσουν τὰ ἐλεύθερα ἔθνη τοῦ πλανήτη καὶ νὰ τὰ κάνουν νὰ ἐνωθοῦν ὡς μία γροθιὰ ἔτοιμη νὰ συντρίψουν τὸν κομμουνισμὸ ποὺ συνεχίζει νὰ ὑπάρχει σὲ πείσμα τῆς ἱστορίας καὶ τῆς λογικῆς.
Γι αὐτὸ καὶ στὴν σημερινὴ ἔνταση ἀνάμεσα στὶς ΗΠΑ καὶ στὴν Βόρεια Κορέα δὲν ὑπάρχει κἂν ζήτημα ἐπιλογῆς. Ὁ Πρόεδρος Donald Trump χειρίστηκε ἄψογα τὴν κρίση καὶ ἔτριξε τὰ δόντια στοὺς κόκκινους ὑπανθρώπους, οἱ ὁποίοι μὲ τὴ σειρά τους (μέσω τοῦ προέδρου τους) μάζεψαν τὴν οὐρὰ κάτω ἀπὸ τὰ σκέλια τους καὶ κρύφτηκαν πίσω στὴν κομμουνιστικὴ σφηκοφωλιά τους. Καὶ τὸ πιὸ γελοῖο τοῦ πράγματος εἶναι ἡ κριτικὴ ποὺ δέχτηκε ὁ Trump ἀπὸ τοὺς φιλελέδες τῶν social media καὶ τῶν ΜΜΕ γιὰ τὶς ἀπειλὲς ποὺ ἐκτόξευσε ἐναντίον τῆς Βορείου Κορέας, ἀντὶ νὰ ἀποδοκιμάσουν τὶς προκλήσεις τοῦ Κὶμ Γιὸνγκ Οὖν περὶ βομβαρδισμοῦ τῆς νήσου Γκουάμ…!
Γιὰ ὅσους δὲν κατάλαβαν τὶ ἔγινε τὶς προηγούμενες ἠμέρες: Ὁ Trump ἀπέτρεψε ἕναν πυρηνικὸ πόλεμο, καὶ ὡς σύγχρονος Douglas MacArthur ἔβαλε τοὺς κομμουνιστὲς στὴ θέση τους, καὶ μάλιστα χωρὶς νὰ πέσει οὔτε μιὰ σφαῖρα. Οἱ μέχρι τώρα ἐξελίξεις ἀποτελοῦν νίκη, ὄχι μόνο τοῦ Donald Trump, ἀλλὰ ὁλόκλητου τοῦ Δυτικοῦ κόσμου. Ἡ ὁλοκληρωτικὴ νίκη τῆς λογικῆς θὰ ἐπέλθει ὅταν τὸ τερατούργημα τῆς Βορείου Κορέας ἐξαφανιστεῖ καὶ ὁ κομμουνισμὸς μπεῖ στὸ χρονοντούλαπο τῆς ἱστορίας.





Δημήτριος Τσίκας
15 Αὐγούστου 2017

Thursday, August 10, 2017

Ἡ Ἐποποιία τοῦ Γράμμου καὶ Βίτσι.

Κάθε χρόνο στὰ τέλη Αὐγούστου ἐορτάζεται στὸ ὅρος Βέρνο (γνωστότερο ὡς Βίτσι) ἡ νίκη τοῦ Ἐθνικοῦ Στρατοῦ καὶ τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν τοῦ ΔΣΕ ποὺ κατέσφαξαν τὴν Ἑλλάδα. Στὶς 27 Αὐγούστου 1949 στὰ ἀπόκρυμνα ἐκείνα βουνὰ δόθηκε ἡ τελευταία μάχη τοῦ αἱματηροῦ συμμοριτοπολέμου μὲ νικηφόρα κατάληξη γιὰ τὶς δυνάμεις τοῦ στρατηγοῦ Θρασυβούλου Τσακαλώτου καὶ διαφυγὴ τῶν κομμουνιστῶν στὶς γειτονικὲς σοσιαλιστικές τους πατρίδες.
Τέτοιες μέρες κάθε χρόνο ἐμφανίζονται διάφορα πρόσωπα ποὺ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς Ἐθνικοσοσιαλιστές καὶ ὑποστηρίζουν πὼς δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐορτάζεται αὐτὴ ἡ ἐπέτειος ἀπὸ τοὺς ὀμοϊδεάτες τους. Στηρίζουν αὐτὴν τὴν ἄποψη στὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Ἐθνικὸς Στρατὸς καὶ γενικῶς ὁ ἀντισυμμοριτικὸς ἀγῶνας ὑποστηρίχτηκε ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ Ἄγγλους συμμάχους, καὶ δὲν εἶχε ἶχνος ἰδεολογικοῦ στίγματος.
Ἡ παραπάνω ἄποψη εἶναι ἐν μέρει σωστή, ἀλλὰ παραβλέπεται τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς ἱστορικῆς πραγματικότητος καὶ τῆς συνθέσεως τοῦ ἀντιπάλου. Ἀφ ἑνὸς οἱ Ἀμερικάνοι εἶχαν λόγο νὰ ἀναμειχθοῦν σὲ ἕναν ἀντικομμουνιστικὸ πόλεμο, ἀφ ἐταίρου μιὰ ἐνδεχόμενη νίκη τῶν συμμοριτῶν θὰ ἔστελνε τὴν Ἑλλάδα στὴν ἀγκαλιὰ τῆς Μόσχας, καὶ ὡς γνωστὸν ἡ ΕΣΣΔ (καὶ ἡ Ῥωσία διαχρονικῶς) δὲν ἐνδιαφερόταν νὰ ἔχει συμμάχους ἀλλὰ ὑποτελεῖς.
Εἶναι λάθος νὰ θεωρείται ὁ ἀντισυμμοριτικὸς ἀγῶνας ὡς νεοταξίτικο ξεκαθάρισμα, πολὺ ἀπλὰ διότι ἦταν ἕνας ξεκάθαρα ἘΘΝΙΚΟΣ ἀγῶνας: Ἡ μία πλευρὰ ἀποτελούταν ἀπὸ Ἕλληνες πατριῶτες (ἔστω ὑποστηριζόμενους ἀπὸ τὶς συμμαχικὲς δυνάμεις) καὶ ἡ ἄλλη κατὰ 90% ἀπὸ ἀλλοδαποὺς (ΕΑΜοβούλγαρους, ΕΑΜοαλβανοὺς καὶ ΕΑΜογιουγκοσλάβους) μαζὶ μὲ τὰ ἐγχώρια τσιράκια τους. Ἀλλὰ ἀκόμη καὶ οἱ ἐλάχιστοι Ἕλληνες ποὺ στήριξαν ἐνόπλως τὸν ἔξωθεν ὑποκινούμενο συμμοριτισμό, δὲν θεωρούσαν τὴν Ἑλλάδα ὡς πατρίδα τους ἀλλὰ πολεμούσαν γιὰ τὴν «Μητέρα Σοβιετία».
Ἐπίσης, μιὰ ἐνδεχόμενη νίκη τῶν συμμοριτῶν θὰ εἶχε τραγικὲς συνέπειες στὰ ἐθνικὰ θέματα: Ἡ Μακεδονία θὰ παραχωρούνταν ὀριστικὰ στοὺς Σλάβους, ἡ Θράκη θὰ γινόταν Τουρκία καὶ ἡ Ἤπειρος τὰ χαριζόταν στὴν σοσιαλιστικὴ Ἀλβανία. Ὅλες οἱ ἀποφάσεις θὰ λαμβάνονταν ἀπὸ τὴ Μόσχα, ὅπως συνέβαινε ἄλλωστε σὲ ὅλες τὶς ἄλλες σοσιαλιστικὲς δημοκρατίες τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἀντίθετα, οἱ Ἀμερικανοὶ διατήρησαν μιὰ πιὸ διακριτικὴ παρέμβαση στὰ ἐσωτερικὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ παραχώρησαν κάποιες ἐλευθερίες, τουλάχιστον σὲ ἀτομικὸ ἐπίπεδο. Καὶ κρίνοντας ἐκ τῶν ὑστέρων, σὲ μία ἡττημένη Εὑρώπη ἧταν προτιμότερο νὰ ἀνήκει κανεῖς στὴ Δύση παρὰ στὸ σιδηροῦν παραπέτασμα.
Καὶ ὁ σημαντικότερος λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο οἱ Ἐθνικοσοσιαλιστὲς ὀφείλουν νὰ θεωροῦν τὴν ἐπέτειο τοῦ Βιτσίου ὡς μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες ἐορτὲς τῆς Ἰδέας εἶναι διότι πρέπει κάποτε νὰ ξεφύγει ὁ μέσος Ἐθνικοσοσιαλιστὴς ἀπὸ τὴν μιζέρια. Μὲ αὐτὴν τὴν ἐσωστρέφεια ποὺ χαρακτηρίζει τὸν εὐρύτερο ἐθνικιστικὸ χῶρο, ἔχουμε καταφέρει νὰ ἀναλωνόμαστε σὲ μνημόσυνα, κλάψες, μεμψιμοιρία, καζαντζιδίλα. Κλάμα γιὰ τὴν Ἄλωση τῆς Πόλης, μοιρολόι γιὰ τὴν γενοκτονία τοῦ Πόντου, ἐπέτειος θανάτου τοῦ Παύλου Μελᾶ, μνημόσυνο γιὰ τοὺς ἐκτελεσθέντες τῆς ΕΟΚΑ, ἐκδήλωση μνήμης γιὰ τοὺς σφαγιασθέντες ἀπὸ τοὺς Τούρκους, Σλάβους, κομμουνιστὲς… Μόνο ἧττες γιορτάζουν οἱ ἐθνισιστὲς σήμερα. Ποῦ εἶναι ἡ περηφάνια; Ποῦ εἶναι ἡ δύναμη; Ποῦ εἶναι τό ἀνάστημα πού θά ὑφώσουμε ἀπέναντι στούς ἀντιπάλους μας; Ποῦ εἶναι ἡ ἡρωική φιγούρα τοῦ Ἀγωνιστή πού πρεσβεύουμε;

Κακὰ τὰ ψέματα, ἡ νίκη στὸ Βίτσι εἶναι ἡ μοναδικὴ νίκη ποὺ ἔχουμε νὰ ἐπιδείξουμε στὸ πεδίο τῆς μάχης, ἔστω καὶ μὲ τὴν ἀνάμειξη ξένων δυνάμεων. Ἐξάλλου, καὶ ἡ Ἐθνεγερσία τοῦ 1821 στηρίχτηκε κατὰ μεγάλο βαθμὸ ἀπὸ τὶς ξένες δυνάμεις· δὲν ὑποτιμᾶ ὅμως τὴν ἀξία τῶν ἀγωνιστῶν καὶ τοῦ Ἱεροῦ σκοποῦ. Κανένας πόλεμος δὲν μένει ἀνεπηρέαστος ἀπὸ τὶς διεθνεῖς συγκυρίες.




Δημήτριος Τσίκας
10 Αὐγούστου 2017 

Thursday, July 13, 2017

Τσιγγάνοι καὶ νεκροφαγία.

Φίλος  ἀστυνομικὸς εἶχε ἐνημερωθεῖ γιὰ τὸν θάνατο ἑνὸς τσιγγάνου, τακτικοῦ πελάτη στὸ ἀστυνομικὸ τμήμα ὅπου ὑπηρετοῦσε. Ἂνθρωπος τοῦ Θεοῦ ὁ Ἀρχιφύλακας Α.Κ. (ὁ ἴδιος μοῦ ζήτησε νὰ μὴν ἀναφέρω τὸ ὄνομά του), δὲν κρατοῦσε κακία στοὺς συλληφθέντες, τοὺς φερόταν ἀνθρώπινα καὶ ἔπιανε κουβέντα μαζί τους στὸ κρατητήριο. Ἔνιωσε πραγματικὴ θλίψη γιὰ τὸν θάνατο τοῦ νεαροῦ τσιγγάνου καὶ τὸν εἶδα μὲ τὰ ἴδια μου τὰ μάτια νὰ βουρκώνει ὅταν ἐνημερώθηκε γιὰ τὸ δυσάρεστο γεγονός.
Λίγες μέρες μετὰ τὸ συγκεκριμένο συμβὰν συνελήφθη ὁ ἀδερφὸς τοῦ ἐκλιπόντος γύφτου γιὰ μικροκλοπή. Ἀφοῦ ἀνακρίθηκε ἀπὸ τὸν ἀρχιφύλακα Α.Κ., ὁ Θεοσεβούμενος ἔνστολος μετὰ τὸ πέρας τῆς τυπικῆς διαδικασίας ἔπιασε τὴν κουβέντα μὲ τὸν συλληφθέντα. Τοῦ ἐξέφρασε τὰ συλλυπητήρια γιὰ τὸν θάνατο τοῦ ἀδερφοῦ του καὶ τὸν ῥώτησε ποῦ τὸν ἔχουν θάψει ὥστε νὰ τοῦ ἀνάψει ἕνα κερὶ ὅποτε τὸν βγάλει ὁ δρόμος του ἀπὸ τὸ μέρος.
Στὸ ἄκουσμα τῆς ἐρωτήσεως σχετικὰ μὲ τὸν τόπο ταφῆς τοῦ ἀδερφοῦ του, ὁ τσιγγάνος ἀναστατώθηκε. Φάνηκε σὰν νὰ εἶχε νὰ κρύψει κάτι.

-  «Τί σε νοιάζει ποῦ τόν θάψαμε;», ἀπάντησε στὸν ἀρχιφύλακα.
-  «Ἀπλῶς ἀπὸ ἐνδιαφέρον ῥωτάω. Τόσες φορὲς ἔχουμε μιλήσει. Γνωρίζω τὴν γυναῖκα του, τὰ παιδιά του. Θὰ ἤθελα νὰ τοῦ ἀνάψω ἕνα κεράκι ὅποτε μὲ βγάλει ὁ δρόμος στὰ μνήματα», τοῦ ἀπάντησε ὁ Α.Κ..
-  «Στὴν Βέροια εἶναι. Δὲν ξέρεις».
-  «Ἔχετε καταγωγή ἀπό Βέροια; Δὲν τὸ γνώριζα. Ἀπό ποιό μέρος;»
-  «Ποιός εἶπε γιά Βέροια; Ἄσε με νὰ ξεκουραστῶ. Φῦγε.», εἶπε ὁ τσιγγάνος καὶ γύρισε τὴν πλάτη στὸν ἀρχιφύλακα Α.Κ..

Ὁ ἀρχιφύλακας μπορεῖ νὰ εἶναι ἀγαθὸς καὶ Θεοσεβούμενος ἀστυνομικός, ἀλλὰ ἔχει χρόνια πείρα στὸ Σῶμα καὶ δὲν τὸν ξεγελάει κανένας εὔκολα. Ἄφησε τὸ νεαρὸ τσιγγάνο στὴν ἠσυχία του καὶ ἔφυγε.
Μοιράστηκε αὐτή του τὴν ἐμπειρία μὲ ἕναν συνάδερφο, ὁ ὁποῖος γελώντας τοῦ ἀνέφερε τὴν φήμη ποὺ κυκλοφορεῖ σχετικὰ μὲ τὴ νεκροφαγία τῶν τσιγγάνων. Δὲν πίστευε ὁ ἴδιος ὅτι κάτι τέτοιο μπορεῖ νὰ συμβαίνει στὴν πραγματικότητα, καὶ ἀπλῶς τὸ ἀνέφερε ὡς ἀστικὸ μῦθο ποὺ κυκλοφορεῖ σὲ κάποιες περιοχές.
Ὁ ἀρχιφύλακας Α.Κ. προβληματίστηκε. Μοιράστηκε μαζί μου τὸ γεγονός, καὶ μοῦ ζήτησε νὰ τὸν βοηθήσω στὴν ἔρευνα περὶ αὐτοῦ τοῦ ἀστικοῦ μύθου. Ἡ ἔρευνα ἦταν καθαρὰ προσωπικὴ καὶ ὄχι ὑπηρεσιακή.
Ἀφοῦ οἱ πληροφορίες στὸ ἴντερνετ καὶ στὰ βιβλία μου δὲν μὲ ὁδήγησαν σὲ κάποιο ἀσφαλὲς συμπέρασμα, ξεκίνησα νὰ ξετυλίγω τὸ κουβάρι ἀπὸ τὴν ἀρχή. Πρῶτος σταθμός: Τὰ κοιμητήρια ποὺ βρίσκονται στὰ χωρία πλησίον τῶν γυφτομαχαλάδων. Πῆγαμε λοιπὸν μὲ τὸν Α.Κ. στὰ 3 χωριὰ ποὺ βρίσκονται πλησίον τῶν καταυλισμῶν καὶ ῥίξαμε μιὰ ματιὰ στὰ μνήματα. Μετὰ ἐκπλήξεως διαπιστώσαμε ὅτι δὲν ὑπῆρχε ΚΑΝΕΝΑΣ τάφος γύφτου, σὲ κανένα ἀπὸ τὰ τρία χωριὰ ποὺ ψάξαμε.
Ἔπειτα, ἐπισκεφτήκαμε τὸν ἀντιδήμαρχο ποὺ εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὰ κοιμητήρια καὶ τὶς διαδικασίες ταφῆς στὸν δήμο ὅπου βρίσκεται ὁ καταυλισμὸς ποὺ ἔμενε ὁ ἀποθανὼν γύφτος. Τὸν ῥώτησα  διακριτικὰ γιὰ τὸ θέμα τῶν ῥομὰ καὶ ὁδήγησα τὴν κουβέντα στὸ ἐπίμαχο θέμα. Ἔκπληκτος ἐνημερώθηκα ὅτι κατὰ τὴν διάρκεια τῆς 7ετοῦς θητείας του στὸ συγκεκριμένο πόστο, δὲν ἔχει προσκομισθεῖ καμία αἴτηση γιὰ ἔκδοση ἄδειας ταφῆς τσιγγάνου. Ὅταν μάλιστα ὁ ἀντιδήμαρχος ἀντιλήφθηκε τὸν σκοπὸ τῶν ἐρωτήσεῶν μας, μᾶς ἔδιωξε διακριτικὰ λέγοντᾶς μας ὅτι καλὸ εἶναι νὰ μὴν μπλέξουμε μὲ τὶς ὑποθέσεις τῶν γύφτων.

- «Ὅσο δὲν ἀσχολεῖστε, τόσο δὲν ἀσχολούνται καὶ αὐτοί», μᾶς εἶπε καὶ μᾶς ἀποχαιρέτησε εὐγενικά.

Ἔξω ἀπὸ τὸ γραφεῖο τοῦ ἀντιδημάρχου ὁ Α.Κ. γύρισε τὸ βλέμα του πρὸς ἐμένα καὶ μὲ κοίταξε μὲ γουρλωμένα μάτια. Ἄρχισε νὰ πιστεύει πὼς ἡ νεκροφαγία τῶν τσιγγάνων δὲν εἶναι ἀπλῶς ἕνας ἀστικὸς μῦθος ἀλλὰ ὑπάρχουν ἐνδείξεις ποὺ συνηγοροῦν στὴν ὕπαρξη αὐτοῦ τοῦ φρικιαστικοῦ ἐθίμου.
Ἡ ἔρευνά μας συνεχίστηκε γιὰ μῆνες. Ἐπισκεφτήκαμε δεκάδες χωριὰ τῆς βορείου Ἑλλάδος ποὺ βρίσκονται πλησίον καταυλισμῶν. Σὲ χωριὰ τῶν Σερρῶν καὶ τῆς Πέλλας ὅπου οἱ γύφτοι μένουν σὲ σπίτια καὶ ἔχουν μιὰ φυσιολογικὴ ζωὴ δουλεύοντας καὶ κάνοντας ἀγροτικὲς ἐργασίες, εἴδαμε τάφους γύφτων στὰ νεκροταφεία. Ἀλλὰ στὶς περισσότερες περιπτώσεις ὅπου οἱ τσιγγάνοι μένουν σὲ τσαντίρια ἀποκομμένοι ἀπὸ τὶς τοπικὲς κοινωνίες, σὲ ΚΑΝΕΝΑ ἀπὸ τὰ γύρω χωριὰ δὲν συναντήσαμε νεκροταφεῖο ποὺ νὰ ἔχει ἔστω ἕναν τάφο τσιγγάνου.
Γιὰ λόγους προσωπικῆς ἀσφάλειας δὲν θὰ ἀναφέρω τὸν τόπο τοῦ ἀρχιφύλακα Α.Κ. καὶ τοῦ ἀντιδημάρχου, ἀλλὰ μπορῶ νὰ δημοσιοποιήσω τοὺς νομοὺς στοὺς ὁποίους ἔγινε ἡ ἔρευνα. Συγκεκριμένα, ἐρευνήσαμε 92 νεκροταφεῖα σὲ 22 δήμους τῶν νομῶν Δράμας, Κιλκίς, Σερρῶν, Πέλλας, Θεσσαλονίκης, Ἠμαθίας, Κοζάνης, Γρεβενῶν, Φλωρίνης καὶ Καστοριᾶς. Τάφους τσιγγάνων συναντήσαμε μόνο στοὺς δήμους Ἀλμωπίας καὶ Νιγρίτας.
Μεμονωμένοι τάφοι τσιγγάνων ἔχουν ἐντοπιστεῖ σὲ διάφορα νεκροταφεία, ἀλλὰ ὁ ἀριθμός τους εἶναι ὑπερβολικὰ μικρὸς σὲ σχέση μὲ τὸν συνολικὸ πληθυσμὸ τῶν τσιγγάνων ποὺ μένουν πλησίον τῶν περιοχῶν ποὺ ἔχουν ταφεῖ.
Μὲ ἄλλα λόγια, τὰ στοιχεία ποὺ προκύπτουν ἀπὸ τὴν παραπάνω ἔρευνα δείχνουν ὅτι οἱ τάφοι ποὺ ἀνήκουν σὲ τσιγγάνους ἐντοπίζονται μόνο σὲ περιοχὲς ὅπου οἱ τσιγγάνοι ἔχουν υἱοθετήσει τὸν δυτικὸ τρόπο ζωῆς, ἐνῶ πλησίον τῶν καταυλισμῶν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐνταφιασμένων τσιγγάνων εἶναι μηδαμηνὸς ἢ σὲ πλῆθος ποὺ δὲν συμβαδίζει μὲ τὴν ἀναλογία τῶν τσιγγάνων ἐπὶ τοῦ συνολικοῦ  πληθυσμοῦ τῆς περιοχῆς.

Μὲ ἀφορμὴ τὰ γεγονότα στὸ Μενίδι, ἴσως θὰ ἦταν μιὰ καλὴ εὐκαιρία νὰ ἐξεταστεῖ τὸ θέμα τῶν τσιγγάνων σὲ βάθος. Μία φυλὴ μὲ τόσο ἔντονη παραβατικὴ συμπεριφορά, μὲ μαφία ποὺ ἔχει ἀπλώσει τὰ πλοκάμια της στὰ πιὸ σκοτεινὰ ἐγκλήματα (ἐμπόριο ὀργάνων, βρεφῶν, ὅπλων, ναρκωτικῶν κ.α.), θὰ πρέπει νὰ ἐρευνηθεῖ ἀπὸ τὴν πολιτεία καὶ τὸ ποιὸν τῶν πρακτικῶν καὶ ἐθίμων αὐτῆς τῆς σκοτεινῆς φυλῆς. Ἤδη ὑπάρχουν καταγγελίες περὶ προξενήσεως ἀναπηρίας σὲ βρέφη ὥστε νὰ λαμβάνουν οἱ γονεῖς ἐπιδόματα, ὁπότε τέτοια κτήνη δὲν θὰ ἦταν περίεργο ἂν ἐπιδίδονταν σὲ κανιβαλισμὸ καὶ νεκροφαγία. Ἤδη ἡ φήμη κυκλοφορεῖ ἐδῶ καὶ δεκαετίες, ὁπότε τὸ μόνο ποὺ ἀπομένει εἶναι νὰ ἀποδειχτεῖ. 

Tuesday, June 27, 2017

Πληστηριασμοὶ καὶ ὁ λαϊκισμὸς στὰ εἰρηνοδικεία.

Στὸ σχολικὸ βιβλίο τῆς Ε’ δημοτικοῦ οἱ μαθητὲς μαθαίνουν τὶς πρῶτες βασικὲς οἰκονομικὲς ἔννοιες (τόκος, ἐπιτόκιο κτλ) καὶ τὶς βασικὲς τραπεζικὲς ἔννοιες (ἄνοιγμα λογαριασμοῦ, δανεισμὸς κτλ). Ὁ λόγος ποὺ διδάσκονται αὐτὰ στὸ δημοτικὸ εἶναι δίότι στὴν ἠλικία τῶν 10 ἐτῶν τὰ παιδάκια εἶναι σὲ θέση νὰ ἀντιληφθοῦν αὐτὲς τὶς ἔννοιες καὶ τὴν λειτουργία τῆς οἰκονομίας.

Στὸ ἴδιο σχολικὸ βιβλίο οἱ μαθητὲς μαθαίνουν ὅτι μία τράπεζα βρίσκει τὰ χρήματα ποὺ δανείζει ἀπὸ τὶς καταθέσεις τῶν πελατῶν της. Ὁ τόκος ποὺ πληρώνει ὁ δανειολήπτης εἶναι τὸ κέρδος τῆς τράπεζας μὲ τὸ ὁποῖο καλύπτει τὰ λειτουργικά της ἔξοδα, καθῶς καὶ τὸ κέρδος τῶν πελατῶν της (τόκος καταθέσεων).

Αὐτὰ τὰ τόσο ἀπλὰ πραγματάκια εἶναι ἀπολύτως κατανοητὰ ἀπὸ τὰ 10χρονα παιδιά, ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ κατανοηθοῦν ἀπὸ ἕναν ἀριστερό. Ὁ ἀριστερὸς δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ ἀντιληφθεῖ τὴν πραγματικότητα, κι ἔτσι βλέπουμε σήμερα τὴν ψυχασθενὴ Κωνσταντοπούλου ἢ τὸν λαϊκιστὴ Καζάκη νὰ παρασύρουν τοὺς ὑπόλοιπους λειτουργικὰ ἀναλφάβητους ἀριστεροὺς σὲ ἐνέργειες ὅπως ἡ διακοπὴ τῶν πλειστηριασμῶν.

Ἔτσι, τὸ ἀποχαυνωμένο ἀριστερὸ πόπολο ἀκολουθεῖ τοὺς ἀριστεροὺς τσομπάνηδες καὶ σώζουν κάθε βδομάδα τὰ ἐξοχικὰ τῶν μπουζουκόβιων ποὺ δὲν μποροῦσαν νὰ τὰ ἀποπληρώσουν διότι εἶχαν συσσωρευτεῖ τὰ θαλασσοδάνεια ποὺ ἔπαιρναν γιὰ νὰ τὰ φᾶνε σὲ μιὰ νύχτα στὴν Ἄντζελα Δημητρίου.

Οἱ συμμετέχοντες σὲ αὐτὴν τὴν παράνοια, δὲν μποροῦν νὰ καταλάβουν ὅτι σώζοντας τὰ χρεωμένα γούστα τῶν γλεντζέδων, ὄχι μόνο δὲν πολεμοῦν τὸ σύστημα, ἀλλὰ θέτουν σὲ κίνδυνο τὴν ἴδια τους τὴν περιουσία. Κι αὐτὸ διότι ὅταν στὸ κοντινὸ μέλλον διαπιστωθεῖ ὅτι τὸ τραπεζικὸ σύστημα δὲν καλύπτει τὰ κενὰ ποὺ ὑπολόγιζε νὰ καλύψει μέσω τῶν κατασχέσεων, θὰ προβεῖ ἀναπόφευκτα σὲ κατασχέσεις καταθέσεων.

Γιὰ τὸν ἀριστερὸ δηλαδή, δὲν παίζει ῥόλο ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο κάποιος χάνει ἕνα ἀκίνητο, ἀλλὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ τράπεζα κατάσχει νόμιμα ἕνα ἀκίνητο ποὺ ἀποκτήθηκε μὲ τὰ δικά της χρήματα. Καὶ ἐπειδὴ ὅταν μιλάμε γιὰ χρήματα τῆς τράπεζας ἐννοοῦμε τὰ χρήματα τῶν καταθετῶν, στὸ τέλος οἱ ἴδιοι οἱ καταθέτες θὰ πρέπει νὰ πληρώσουν τὸ ποσὸ ποὺ χάθηκε ἀπὸ τὴν μὴ ἀποπληρωμὴ τοῦ δανείου.

Ὅσον ἀφορᾶ τὴν κυρία Κωνσταντοπούλου, δικαιολογείται λόγω τῆς ψυχικῆς καταστάσεῶς της. Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ γιὰ τὸν Λαφαζάνη. Ἀλλὰ ὁ κύριος Καζάκης ποὺ εἶναι τόσο ἔμπειρος οἰκολομολόγος καὶ οἰκονομικὸς ἀναλυτής, δὲν δικαιολογείται νὰ παρασέρνει τὸν αμόρφωτο ὄχλο σὲ τέτοιες παράνομες καὶ ἐπικίνδυνες πράξεις.


Ἂν ὁ λαὸς θέλει πραγματικὰ νὰ ἐπαναστατήσει ἐναντίον τοῦ σάπιου συστήματος, ἡ λύση εἶναι μόνο ὁ ἔνοπλος ὁλοκληρωτικὸς ἀγώνας. Οἱ ΠΑΣΟΚικὲς λύσεις τοῦ τύπου «Κάτω τὰ χέρια ἀπὸ τὶς περιουσίες ποὺ ἀποκτήσαμε μὲ διακοποδάνεια», δὲν εἶναι ἐπανάσταση ἀλλὰ ἀναπόληση τῆς ΠΑΣΟΚοκρατίας…


Δημήτριος Τσίκας
27 Ἰουνίου 2017

Thursday, June 8, 2017

Μεσαίωνας καὶ δημοκρατικὰ ψεύδη.




Ὁ μεσαίωνας ἀποτελεῖ τὴν τελευταία ἱστορικὴ περίοδο ὅπου οἱ ἀξίες καὶ τὰ ἰδανικὰ ποὺ συνδέονται μὲ τὴν παράδοση, τὸ αἶμα καὶ τὴν τιμή, διέπνεαν τοὺς ἀνθρώπους καὶ γενικῶς τὸ ἀξιακὸ σύστημα τῆς ἐποχῆς. Ἡ συνέχιση τοῦ ὀνόματος ἑνὸς εὐγενοῦς οἴκου δὲν ἐξαρτιόταν μόνο ἀπὸ τὴν γενετικὴ διαδοχή, ἀλλὰ ὁ διάδοχος θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποδείξει ὅτι εἶναι ἄξιος νὰ φέρει αὐτὸ τὸ ὄνομα. Αὐτὴ ἡ τυφλὴ πίστη στὸ καθῆκον ὁδήγησε βέβαια τὴν ἐκκλησία στὸ νὰ ἐκμεταλλευθεῖ τὴν ἀγνότητα τῶν ἀριστοκρατῶν, χωρὶς αὐτὸ ὅμως νὰ σημαίνει ὅτι οἱ οἴκοι τῆς ἐποχῆς ἦταν δουλοπρεπεῖς ἀπέναντι στὴν Ἐκκλησία. Ἀντιθέτως, ἀναζητώντας τῆν ὑπεράσπιση τῆς ἀξίας τῶν οἴκων τους, ἔμπνεόμενοι ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς ἐποχῆς (τὶς ὁποῖες καπηλεύτηκε ἡ ἐκκλησία), ῥίχνονταν γεναία στὴν μάχη ἐμπνεόμενοι ἀπὸ τὸν ἄρχοντα τὸν ὁποῖο ὑπηρετούσαν καὶ φυσικὰ τὸν Θεό. Ἡ φυσικὴ ἱεραρχία ἦταν κάτι παραπάνω ἀπὸ κατανοητή, ὅπως ἐπίσης καὶ οἱ ἀξίες τοῦ αἴματος καὶ τὴς τιμῆς.

Ὅλα τὰ παραπάνω ἔρχονται σὲ ἀντίθεση μὲ τὴ νοοτροπία ποὺ καλλιεργεῖται στὴν Εὐρώπη (καὶ στὸν δυτικὸ κόσμο γενικότερα) σήμερα καὶ ἀνάγει τὶς ἀρχές της στἢν Γαλλικὴ Ἐπανάσταση. Ἡ ἐπίσημη ἱστορία ποὺ διδάσκεται σήμερα στὰ σχολεία ἀναφέρει τὸν Μεσαίωνα ὡς «σκοτεινοὺς χρόνους», τὴν Ἀναγέννηση ὡς τὴν περίοδο ποὺ νίκησε τὸν σκοταδισμό, τὸ κίνημα τοῦ Διαφωτισμοῦ καὶ τὴ δημιουργία τῆς ἀστικῆς τάξεως ὡς λαμπρὸ προπομπὸ τῆς Γαλλικῆς ἐπαναστάσεως, καὶ τὴν Γαλλικὴ ἐπανάσταση ὡς τὴν λαμπρότερη σελίδα τῆς σύγχρονης δημοκρατίας. Και πῶς θα μποροῦσε ἄλλωστε τό σύστημα νά διδάξει τά ἀντίθετα, ἀφοῦ οἱ ἰσοπεδωτικές ἀρχές πού τό διέπουν ἀνάγονται στήν ἐξάλειψη τῆς ἀριστοκρατίας, τήν ἰσοπέδωση τῶν ἀξιῶν, τήν ἐξουσία πού πηγάζει ἀπό τήν ἀστική τάξη καί τήν ἀντιστροφή κάθε φυσικοῦ καί ἠθικοῦ νόμου;

Γι αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἡ σύγχρονη προπαγανδιστικὴ ἱστορία ἔχει βγάλει μένος ἐναντίον τῆς περιόδου τοῦ Μεσαίωνα καὶ τὴν ἔχει καταστήσει συνώνυμη τοῦ ἀπεχθοῦς. Ἕνας ἀπὸ τοὺς μύθους γύρω ἀπὸ τὸν Μεσαίωνα ἔχει νὰ κάνει καὶ μὲ τὸ περιβόητο «κυνήγι τῶν μαγισσῶν». Εἶναι μιὰ ἀγαπημένη φράση δημοσιογράφων, πολιτικῶν καὶ λοιπῶν ἀριστεριστῶν, οἱ ὁποίοι χρησιμοποιοῦν τὴν φράση «κυνήγι μαγισσῶν» συστηματικά, πολλὲς φορὲς μάλιστα μὲ λανθασμένο τρόπο. Κατά πόσο ὄμως στέκει ἱστορικά αύτή ἡ φράση;

Οἱ πρώτες δίκες γιὰ μαγεία καταγράφονται ὅντως κατὰ τὸν Μεσαίωνα στὴν περιοχὴ τῆς Τουλούζης στὰ τἐλη  τοῦ 14ου αἰώνα,  χωρὶς ὅμως νὰ καταλήγουν σὲ καταδίκη, πόσο δὲ μάλλον σὲ θανατική. Ἀκόμη καὶ κατὰ τὸν  Ὕστερο Μεσαίωνα οἱ δίκες περὶ μαγείας ἀποτελοῦν περιστασιακὸ φαινόμενο. Ἡ πραγματικὴ φρενίτιδα μὲ τὴ μαγεία καὶ τὸ κυνήγι μαγισσῶν ἀποτελοῦν χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα τῆς Ἀναγεννήσεως καὶ τῶν Νεότερων Χρόνων.

Ἡ πιὸ γνωστὴ δίκη μαγισσῶν ἦταν αυτὴ ποὺ ἔλαβε χώρα στὴ Μασαχουσέτη τὸ 1698 καὶ ἔμεινε γνωστὴ ὡς ἡ Δίκη τῶν μαγισσῶν τοῦ Σάλεμ. Προσέξτε τὴν χρονολογία:  1698! Ἔχουμε δηλαδὴ φύγει ἀπὸ τὴν Ἀναγέννηση καὶ διανύουμε τὴν περίοδο τοῦ «Διαφωτισμοῦ». Εἰδικὰ στὴν Γαλλία, οἱ διωγμοὶ τῶν μαγισσῶν συνεχίστηκαν καὶ κατὰ τὸν 18ο αἰῶνα, στὴν αὐγὴ δηλαδὴ τῆς περιβόητης Γαλλικῆς ἐπαναστάσεως.

Μιὰ ἀκόμη φράση ποὺ ἀκοῦμε συχνὰ στὶς μέρες μας εἶναι ὁ «Ἐργασιακὸς Μεσαίωνας». Τὶ εἰρωνεία νὰ λέγεται αὐτὸ ἀπὸ δημοκράτες τοῦ 21ου αἰῶνα, ὅπου ὁ βασικὸς μισθὸς ἀνέρχεται στὰ 450 εὐρώ, ἡ μαύρη ἐργασία μεσουρανεῖ, οἱ ἐπίσημες ἀργίες ἔχουν καταργηθεῖ καὶ ἡ ἐκμετάλλευση τῶν ἐργαζομένων ἔχει νομιμοποιηθεῖ! Ἀντίθετα, σύμφωνα μὲ τὴν Ἔντιθ Ρότζερς στὸ βιβλίο της «Discussion of Holidays in the Later Middle Ages» (Συζήτηση γιὰ τὶς ἀργίες στὰ τέλη τοῦ μεσαίωνα), κατὰ τὸν Μεσαίωνα ἡ ἐκκλησία καθιέρωνε θρησκευτικὲς ἀργίες γιὰ νὰ ξεκουράζoνται τὰ κατώτερα κοινωνικὰ στρώματα καὶ νὰ ἔχουν χρόνο γιὰ ἐκκλησιασμό, ἐνῶ συγχρόνως οἱ φεουδάρχες συμφωνούσαν στὴν καθιέρωση ἀργιῶν καθῶς οἱ ἀνάπαυλες μείωναν τὸν κίνδυνο κοινωνικῶν ἀναταραχῶν. Ἐνδεικτικά, στὴν Ἀγγλία οἱ ἀργίες ἔφταναν τὶς 120 μέρες τον χρόνο (σήμερα εἶναι 105), στὴν Ἰσπανία τὶς 150, ἐνῶ ἡ μεσαιωνικὴ Γαλλία  ἐξασφάλιζε στοὺς χωρικούς της 180 μέρες ἄδειας.

Ἐπίσης, σύμφωνα μὲ τὸν καθηγητὴ τῆς Ὀξφόρδης, James E. Thorold Rogers, τὸ ὡράριο σπάνια ξεπερνοῦσε τὶς 9 ὥρες ἠμερησίως καὶ περιελάμβανε διαλείμματα γιὰ τουλάχιστον τρία γεύματα καὶ μεσημεριανὴ σιέστα.

Ὁ ἐκδημοκρατισμὸς ποὺ ἔφερε ἡ Γαλλικὴ ἐπανάσταση, καθῶς καὶ ἡ «Βιομηχανικὴ ἐπανάσταση» ποὺ τὴν ἀκολούθησε, ἐξαφάνισαν τὸ ὡράριο καὶ κατήργησαν τὶς ἀργίες. Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο ἐκείνη τὴν περίοδο ἔκαναν τὴν ἐμφάνισή τους τὰ πρώτα ἐργατικὰ κινήματα, τὰ ὁποία οὐσιαστικὰ ζητούσαν τὴν ἐπιστροφὴ στὶς ἀξιοπρεπεῖς ἐργασιακὲς συνθήκες ποὺ ἴσχυαν κατὰ τὸν Μεσαίωνα. Ἀπὸ τότε μέχρι σήμερα ἡ ἐργασιακὴ δημοκρατία (καὶ ὄχι ἐργασιακὸς μεσαίωνας ὅπως λανθασμένα λέγεται) ὑποδουλώνει τοὺς ἐργάτες σὲ ὅλον τὸν κόσμο,  καὶ ὅσοι ἠγέτες ἐπιχείρησαν νὰ στραφοῦν ἐναντίον της καὶ νὰ καθιερώσουν ἀνθρώπινες συνθήκες ἐργασίας, πολεμήθηκαν λυσσαλέα ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς ἰδεολογικούς, φυλετικοὺς καὶ θρησκευτικοὺς κύκλους ποὺ θέλουνε φθηνὰ ἐργατικὰ χέρια καὶ συγχρόνως τὸν ἀφανισμὸ τοῦ Λευκοῦ ἀνθρώπου.




Δημήτριος Τσίκας
8 Ἰουλίου2017

Wednesday, June 7, 2017

Ἀπάντηση στὸν Καζάκο καὶ στοὺς λοιποὺς κομμουνιστές.

Ὅλοι ἐσεῖς ποὺ τὰ βάλατε μὲ τὸν Καζάκο γιὰ τὸν χαρακτηρισμὸ ποὺ ἀπέδωσε στοὺς ξενιτεμένους ἀποκαλώντας τους προδότες, ἀκοῦστε καὶ τὴν φωνὴ ἐνὸς ξενιτεμένου:

Ἔχει δίκιο ὁ Καζάκος. Ὅλοι ἐμεῖς ποὺ φύγαμε τὰ χρόνια ποὺ ἡ ἀριστερὰ καὶ ὁ λαϊκισμὸς δυνάμωναν, εἴμαστε προδότες τῶν ἰδεῶν τους. Ποτέ μας δὲν θελήσαμε νὰ γίνει ἡ Πατρίδα μας Σοβιετικὸ σκουπίδι καὶ γι αὐτὸ φύγαμε ὥστε νὰ ὀργανώσουμε τὴν ἀντίσταση ἀπὸ τὸν ἐλεύθερο κόσμο. Ἐξόριστοι ἀλλὰ ἐλεύθεροι, πολεμοῦμε τὰ ἀριστερὰ σκουπίδια ποὺ λυμαίνονται τὴν Ἑλλάδα καὶ δὲν συνεισφέρουμε μὲ τοὺς φόρους μας στοὺς μισθοὺς τῶν ἀργόμισθων κομματόσκυλων καὶ τοῦ Καρανίκα. Καὶ ὅποτε κάνουμε καταδρομικὲς ἐφόδους στὴν Λαϊκὴ Δημοκρατὶα τοῦ Ῥαγιαδιστάν, πληρώνουμε μόνο μὲ μετρητὰ καὶ χωρὶς νὰ ζητάμε ἀπόδειξη, ὄχι γιὰ νὰ μᾶς κάνουν ἔκπτωση, ἀλλὰ γιὰ νὰ δώσουμε λίγη ἀξιοπρέπεια στοὺς μεροκαματιάρηδες χωρὶς αὐτοὶ νὰ χρειαστεῖ νὰ πληρώσουν τὸν ληστρικὸ φόρο στὸ καθεστῶς.

Ἀνέκαθεν τὰ κομμουνιστικὰ καθεστῶτα μᾶς ἀντιμετώπιζαν ὡς προδότες, καὶ ἀποδεχόμαστε αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμὸ ὅταν βγαίνει ἀπὸ τὰ σιχαμερὰ στόματα τῆς νομενκλατούρας τοῦ συστήματος.

Εἴμαστε προδότες τῶν σοσιαλιστικῶν παραδείσων σας, εἴμαστε προδότες τῆς πείνας ποὺ φέρατε, εἴμαστε προδότες τῆς ἀνεργίας, εἴμαστε προδότες τῆς ἀριστερᾶς. Καὶ ὡς σύγχρονοι Ῥομπὲν τῶν δασῶν,  τὸ συνάλλαγμα ποὺ μὲ ἰδρῶτα βγάζουμε στὴν ξενιτιὰ τὸ ἐπιστρέφουμε ἀφορολόγητο στὶς δοκιμαζόμενες οἰκογένειές μας στὴν Ἑλλάδα καὶ στὶς λιγοστὲς ἐπιχειρήσεις ποὺ παραμένουν ἀνοιχτὲς καὶ δίνουν μεροκάματο σὲ πεινασμένους Ἕλληνες.

Ναί, κύριε Καζάκο καὶ λοιποὶ κομμουνιστές, οἱ κόσμοι μας εἶναι ἀντίθετοι καὶ δὲν θὰ μπορέσουμε ποτὲ νὰ συνυπάρξουμε στὴν ἴδα χώρα. Τόσα χρόνια ἐσεῖς ἤσασταν οἱ προδότες τῆς Ἑλλάδος, καὶ τώρα ποὺ τὸ κράτος εἶναι δικό σας ἔφτασε ἡ ὧρα νὰ γίνουμε ἐμεῖς οἱ προδότες τοῦ δημιουργήματός σας. Τὸ γνωρίζετε καλὰ αὐτὸ καὶ γι αὐτὸν τὸν λόγο μᾶς λοιδορεῖτε περιμένοντας νὰ πέσουμε στὴν παγίδα σας καὶ νὰ ἀφανιστοῦμε στὰ γκουλᾶγκ τῆς δημοκρατίας σας ὅταν ἐπιστρέψουμε στὴν Ἑλλάδα. Σᾶς ἐνοχλεῖ ἡ ἰδέα ὅτι οἱ ἄνεργοι καὶ ἄπραγοι στὴν Ἑλλάδα ὅταν βγαίνουν στὸ ἐξωτερικὸ διαπρέπουν. Σᾶς ἐνοχλεῖ ὅταν ἡ πραγματικότητα ἀποδεικνύει ὅτι οἱ ἰδεοληψίες σας καταστρέφουν ἐπιστήμονες καὶ καριέρες καὶ γι αὐτὸ θέλετε ἀπλῶς νὰ σταματήσετε τὴν φυσικὴ ῥοὴ τῆς πραγματικότητας.

Ἂν νομίζετε ὅτι βάζοντας ἠλίθιους σὰν τὸν Καζάκο νὰ ἐκνευρίσουν τοὺς ἀντιστασιακοὺς τῆς Διασπορᾶς, θὰ καταφέρετε νὰ μᾶς ῥίξετε στὴν παγίδα καὶ νὰ μᾶς κάνετε νὰ ἐπιστρέψουμε στὰ γκουλᾶγκ, εἶστε γελασμένοι.

Θὰ συνεχίσουμε νὰ ἀγωνιζόμαστε γιὰ τὸ γκρέμισμα τῆς σοσιαλιστικῆς σας δημοκρατίας καὶ τὴν ἀποκατάσταση τῆς νομιμότητος στὴν Ἑλλάδα. Θὰ συνεχίσουμε δυναμικά, μέχρι τὴν τελικὴ ΝΙΚΗ


ΖΗΤΩ Η ΝΙΚΗ!



Δημήτριος Τσίκας
7 Ἰουλίου 2017